နေ့ရက် - စက်တင်ဘာလ (၁၂) ရက်၊ ၂၀၂၃ (Day-255) - အပရိဟာနိယ (Aparihaniya/Non-decline) နှင့် ဒီမိုကရေစီ စိတ်ဓာတ် (Democratic Principles)
ကိုးကားကျမ်း - ဒီဃနိကာယ်၊ မဟာဝဂ္ဂ၊ မဟာပရိနိဗ္ဗာနသုတ် (ဝဇ္ဇီမင်းတို့၏ တရား ၇-ပါး)။
သိပ္ပံနယ်ပယ် - Social Psychology & Collective Intelligence (လူမှုစိတ်ပညာနှင့် စုပေါင်းဉာဏ်ရည်)
နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။
နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။
နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။
ဒီနေ့ဟာ သာသနာတော်နှစ် ၂၅၆၇ ခု၊ ကောဇာသက္ကရာဇ် ၁၃၈၅ ခုနှစ်၊ ဝါခေါင်လပြည့်ကျော် (၁၃) ရက်နေ့ ဖြစ်ပါတယ်။ ကမ္ဘာ့ပြက္ခဒိန်အရ ဒီနေ့ စက်တင်ဘာလ (၁၂) ရက်နေ့ကို (နောင်လာမည့် ၁၅ ရက်နေ့တွင် ကျရောက်မည့်) "အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ဒီမိုကရေစီနေ့" (International Day of Democracy) အကြိုအဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး၊ ညီညွတ်ခြင်းနှင့် စုပေါင်းဆုံးဖြတ်ခြင်း အကြောင်းကို ဆွေးနွေးကြပါမယ်။
ဒီမိုကရေစီ ဆိုတာ မဲပေးရုံသက်သက် မဟုတ်ပါဘူး။ "မတူကွဲပြားမှုများကို လက်ခံပြီး ညီညွတ်စွာ နေထိုင်ခြင်း" (Unity in Diversity) ဖြစ်ပါတယ်။ မြတ်စွာဘုရားရှင်က လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ၂၅၀၀ ကျော်ကတည်းက "အပရိဟာနိယ" (မဆုတ်ယုတ်ကြောင်း တရား) ကို ဟောကြားခဲ့ပြီး၊ ဒီမိုကရေစီရဲ့ အနှစ်သာရဖြစ်တဲ့ "ညီညွတ်ခြင်း" (Samaggi) ကို အလေးပေးခဲ့ပါတယ်။ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု၊ နိုင်ငံတစ်ခု တိုးတက်ဖို့ဆိုတာ ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်တည်း ကောင်းလို့ မရပါဘူး။ အားလုံးရဲ့ "Collective Intelligence" (စုပေါင်းဉာဏ်ရည်) လိုအပ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဒီနေ့လို နေ့မျိုးမှာ သူတော်ကောင်းများအားလုံး စိတ်ဝမ်းကွဲပြားမှုများ ကင်းစင်ပြီး၊ ညီညွတ်သော စွမ်းအားဖြင့် လောကကောင်းကျိုးကို သယ်ပိုးနိုင်ကြပါစေလို့ ဦးစွာပထမ မေတ္တာပို့သ နှုတ်ခွန်းဆက်သလိုက်ပါတယ်။
ဒီနေ့ ဦးပဉ္ဇင်း ဟောကြားချင်တဲ့ တရားခေါင်းစဉ်ကတော့ "အပရိဟာနိယ" (Aparihaniya) လို့ ခေါ်တဲ့ မဆုတ်ယုတ်ကြောင်း တရား (၇) ပါးနှင့် ခေတ်သစ် လူမှုစိတ်ပညာရဲ့ "Collective Intelligence" (စုပေါင်းဉာဏ်ရည်) အကြောင်း ဖြစ်ပါတယ်။ လူတစ်ယောက်တည်း စဉ်းစားတာထက်၊ လူအများကြီး ဝိုင်းစဉ်းစားတာက ပိုမှန်ကန်တယ်ဆိုတဲ့ သဘောတရားပါ။ ဒါပေမယ့် "Groupthink" (အုပ်စုလိုက် အမှား) မဖြစ်အောင် ဘယ်လို "သတိ" (Mindfulness) နဲ့ ထိန်းချုပ်မလဲ ဆိုတာကိုပါ ဆွေးနွေးသွားပါမယ်။
ကဲ... တရားမဟောကြားမီမှာ မိမိတို့ရဲ့ စိတ်ကလေးကို အမုန်းတရား၊ အငြင်းပွားမှုတွေ ကင်းစင်ပြီး၊ ငြိမ်းချမ်းစွာ ပေါင်းစပ်သွားအောင် သမထဘာဝနာလေး ခဏလောက် ပွားများကြရအောင်။ ဒီနေ့ ခေါင်းစဉ်က "ညီညွတ်ခြင်း" ဖြစ်တဲ့အတွက် "မေတ္တာ" နဲ့ "သမဂ္ဂ" (Harmony) ကို ပေါင်းစပ်ပြီး ရှုမှတ်ကြည့်မယ်။ သူတော်ကောင်းတို့ရေ... မျက်လုံးလေးတွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မှိတ်ထားပါ။ မိမိရဲ့ ရှေ့မှာ လူအများကြီး ဝိုင်းထိုင်ပြီး လက်ချင်းချိတ်ထားတယ်လို့ ပုံဖော်ကြည့်ပါ။ အားလုံးရဲ့ နှလုံးသားကနေ အလင်းတန်းလေးတွေ ထွက်လာပြီး တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ဆက်သွယ်သွားတယ်။ "ငါတို့အားလုံး စိတ်ဝမ်းမကွဲပြားဘဲ တစ်သားတည်း ဖြစ်ပါစေ... ညီညွတ်ခြင်းဖြင့် အေးချမ်းပါစေ" လို့ နှလုံးသွင်းပါ။ "သမဂ္ဂါ... သမဂ္ဂါ..." (ညီညွတ်ကြပါစို့) လို့ ရွတ်ဆိုရင်း (၁) မိနစ်လောက် ငြိမ်ငြိမ်လေး စီးဖြန်းကြည့်ရအောင်...။
စိတ်ကလေး ညီညွတ်ငြိမ်းချမ်းသွားပြီဆိုရင် ဦးပဉ္ဇင်းတို့ ဒီနေ့ခေတ် သိပ္ပံပညာ၊ အထူးသဖြင့် "Social Psychology" (လူမှုစိတ်ပညာ) နဲ့ "Organizational Behavior" (အဖွဲ့အစည်းဆိုင်ရာ အပြုအမူ) က ဒီ "ဒီမိုကရေစီနှင့် ညီညွတ်မှု" ကို ဘယ်လို ရှင်းပြထားသလဲဆိုတာ ဓမ္မမီးမောင်း ထိုးကြည့်ကြမယ်။
သိပ္ပံပညာရှင်တွေက လေ့လာတွေ့ရှိထားတာက "Collective Intelligence" (စုပေါင်းဉာဏ်ရည်) ဆိုတာ ရှိပါတယ်။ ပုရွက်ဆိတ်တွေ၊ ပျားတွေဟာ တစ်ကောင်ချင်းစီမှာ ဉာဏ်နည်းပေမယ့်၊ စုပေါင်းလိုက်တဲ့အခါ (Swarm Intelligence) အလွန်ရှုပ်ထွေးတဲ့ အလုပ်တွေကို လုပ်ဆောင်နိုင်ကြတယ်။ လူတွေမှာလည်း ဒီလိုပါပဲ။ မတူညီတဲ့ အမြင် (Perspective) ရှိသူတွေ ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် ပြဿနာဖြေရှင်းနိုင်စွမ်း (Problem Solving) မြင့်တက်လာတယ်။
ဒါပေမယ့် အရေးကြီးတဲ့ အချက်က "Psychological Safety" (စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လုံခြုံမှု) ပါ။ အစည်းအဝေးတစ်ခုမှာ လူတိုင်းက လွတ်လပ်စွာ ပြောရဲမှ၊ တစ်ယောက်စကား တစ်ယောက် နားထောင်မှ အဖြေမှန် ထွက်တာပါ။ တစ်ယောက်ကပဲ အာဏာပြပြီး (Autocracy) ကျန်တဲ့သူတွေက ကြောက်ပြီး ခေါင်းငြိမ့်နေရင် (Groupthink) အဲဒီအဖွဲ့အစည်း ပျက်စီးတတ်ပါတယ်။ ဒီမိုကရေစီ ဆိုတာ "Listening System" (နားထောင်ခြင်း စနစ်) တစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။
တွေ့လား သူတော်ကောင်းတို့... ခုနက ပုံမှာ မြင်ရတဲ့အတိုင်းပဲ၊ ညာဘက်က ပုံစံက "ပညာ" (Wisdom) ကို ဖြစ်စေပြီး၊ ဘယ်ဘက်က ပုံစံက "မောဟ" (Delusion) ကို ဖြစ်စေပါတယ်။ ဘုရားရှင် ဟောတဲ့ အပရိဟာနိယ တရားဆိုတာ ညာဘက်က ပုံစံမျိုးပါပဲ။
သိပ္ပံပညာဘက်ကနေ မြတ်စွာဘုရားရဲ့ စာပေကျမ်းဂန်ဘက်ကို ပြန်လှည့်ကြည့်ကြစို့။ မြတ်စွာဘုရားရှင်က ဝဇ္ဇီမင်းတို့အား တိုင်းပြည်မပျက်စီးကြောင်း "အပရိဟာနိယ တရား (၇) ပါး" ကို ဟောကြားခဲ့ပါတယ်။ ဒီတရားတွေဟာ ဒီနေ့ခေတ် ဒီမိုကရေစီရဲ့ အခြေခံမူတွေနဲ့ အများကြီး တူညီနေပါတယ်။
အဓိက အချက် (၃) ချက်ကို ကောက်နုတ်ပြရရင် -
၁။ အဘိဏှံ သန္နိပါတာ: မကြာခဏ စည်းဝေးတိုင်ပင်ခြင်း။ (Regular Meetings/Communication).
၂။ သမဂ္ဂါ သန္နိပတိဿန္တိ: ညီညွတ်စွာ စည်းဝေးပြီး၊ ညီညွတ်စွာ ဆုံးဖြတ်ချက်ချခြင်း၊ ညီညွတ်စွာ လူစုခွဲခြင်း။ (Consensus & Unity).
၃။ အပညတ္တံ န ပညပေဿန္တိ: မပညတ်ရသေးသော ဥပဒေကို အဓမ္မ မပညတ်ခြင်း၊ ပညတ်ပြီးသားကို မပယ်ဖျက်ခြင်း (Rule of Law).
ဘုရားရှင်က သံဃာတော်တွေကိုလည်း ဒီမူဝါဒအတိုင်း အုပ်ချုပ်စေခဲ့ပါတယ်။ "ကမ္မဝါစာ" ဖတ်တယ်ဆိုတာ သံဃာထုရဲ့ ဆန္ဒ (Consensus) ကို ယူတာပါပဲ။ တစ်ပါးပါးက ကန့်ကွက်ရင် အဲဒီကိစ္စ မအောင်မြင်ပါဘူး။ ဒါဟာ အင်မတန် ရှေ့ပြေးတဲ့ "Democratic Process" (ဒီမိုကရေစီ လုပ်ငန်းစဉ်) ပါပဲ။
ကဲ... အခု ဒီ "အပရိဟာနိယ" သဘောတရားကို ဦးပဉ္ဇင်းတို့ "Main Idea" မှာ ပါတဲ့ ခန္ဓာဖွဲ့နည်း၊ ဓာတ်ဖွဲ့နည်းတွေနဲ့ ချိတ်ဆက်ပြီး "စိတ္တာနုပဿနာ" (စိတ်ကို ဒီမိုကရေစီကျကျ အုပ်ချုပ်ခြင်း) ရှုကွက်ထဲကို ထည့်ပြီး လက်တွေ့ အလုပ်လုပ်ကြည့်ရအောင်။ သူတော်ကောင်းတို့ရေ... ကိုယ့်စိတ်ထဲမှာလည်း ပါလီမန် တစ်ခု ရှိပါတယ်။
စိတ်ထဲမှာ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချရမယ့် အခြေအနေကို ဓာတ်ခွဲကြည့်မယ်။
(၁) The Parliament (လွှတ်တော်): စိတ် (Mind)။
(၂) The Members (အမတ်များ): စေတသိက်များ။ (လောဘအမတ်၊ ဒေါသအမတ်၊ ပညာအမတ်၊ သတိအမတ်)။
(၃) The Debate (ဆွေးနွေးပွဲ): အာရုံတစ်ခု ဝင်လာရင် အမတ်တွေ ငြင်းကြတယ်။
ဒေါသအမတ်က "ပြန်ဆဲလိုက်ကွာ" လို့ အဆိုတင်တယ်။
မောဟအမတ်က "ထောက်ခံတယ်" လို့ မဲပေးတယ်။
ပညာအမတ်က "နေဦး... အကျိုးမရှိဘူး" လို့ ကန့်ကွက်တယ်။
(၄) The Speaker (နာယက): "သတိ" (Mindfulness)။ သတိက ဘယ်သူပြောတာ မမှန်ဘူး၊ ဘယ်သူပြောတာ မှန်တယ်ဆိုတာကို ထိန်းကျောင်းပေးရတယ်။
ဒီအဆင့်မှာ ယောဂီက ဘယ်လို ရှုရမလဲ။
စိတ်ထဲမှာ အတွေးတွေ များနေရင် "ဆွေးနွေးနေတယ်... ဆွေးနွေးနေတယ်" လို့ မှတ်ပါ။
ဒေါသအသံ ထွက်လာရင် "ဒေါသအမတ် စကားပြောနေတယ်" လို့ သိလိုက်ပါ။ အာဏာသိမ်းခွင့် မပေးပါနဲ့။
ပညာအသံ ထွက်လာရင် "ပညာအမတ် စကားပြောနေတယ်" လို့ သိပါ။
"သတိ" (Speaker) နေရာကနေ ဘက်မလိုက်ဘဲ နားထောင်ပါ။
နောက်ဆုံးမှာ "ကုသိုလ်အမတ်" (Wholesome Roots) တွေရဲ့ မဲအများစုနဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ချနိုင်အောင် ကြိုးစားပါ။
"ငါ့စိတ်ထဲမှာ အာဏာရှင်စနစ် (Dictatorship of Defilements) မဖြစ်စေရဘူး၊ ဓမ္မဒီမိုကရေစီ (Dhamma Democracy) ဖြစ်စေရမယ်" လို့ နှလုံးသွင်းပါ။
"သံဃံ သရဏံ ဂစ္ဆာမိ" လို့ ဆိုလိုက်တဲ့အခါ၊ သံဃာတော်များရဲ့ "ညီညွတ်ခြင်း" (Samaggi) ဂုဏ်တော်ကို အာရုံပြုရာ ရောက်ပါတယ်။ သံဃာတော်တွေဟာ တစ်ပါးတည်း မနေဘဲ အများနဲ့ စုပေါင်းနေထိုင်ကာ သာသနာကို စောင့်ရှောက်ကြပါတယ်။ "ငါသည်လည်း ညီညွတ်ခြင်းကို မြတ်နိုးပါမည်။ အငြင်းပွားခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်ပါမည်" လို့ အဓိဋ္ဌာန်ပြုခြင်းသည် သရဏဂုံ တည်ဆောက်ခြင်းပါပဲ။
လက်တွေ့ ရှုကွက် (Vipassana Assignment - The Active Listening):
ကဲ... သူတော်ကောင်းတို့၊ ဒီနေ့ အစည်းအဝေး တက်တဲ့အခါ၊ မိသားစုနဲ့ စကားပြောတဲ့အခါ ဒီနည်းလမ်းလေးကို လက်တွေ့ ကျင့်သုံးကြည့်ပါ။
(၁) နားထောင်ပါ (Listen): သူများ ပြောနေတဲ့အချိန်မှာ ဖြတ်မပြောပါနဲ့။ "သူ့အမြင်က ဘာလဲ" ဆိုတာကို နားလည်အောင် ကြိုးစားပါ။ (Right Speech/Listening).
(၂) အတ္တကို လျှော့ပါ (Reduce Ego): "ငါထင်တာပဲ မှန်တယ်" ဆိုတဲ့ မာန (Mana) ကို သတိထားပါ။ "သူ့မှာလည်း အမှန်တရား ရှိနိုင်တယ်" လို့ လက်ခံပါ။
(၃) စုပေါင်းပါ (Collaborate): "ငါ နိုင်ရမယ်" မဟုတ်ဘဲ "ငါတို့အားလုံး အဆင်ပြေရမယ်" (Win-Win) ဆိုတဲ့ အဖြေကို ရှာပါ။
တရားသဘောတွေချည်း ပြောနေရင် မျက်စိထဲ မမြင်မှာစိုးလို့၊ ဦးပဉ္ဇင်းတို့ ပြတိုက်မှာ တကယ်ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ ဖြစ်ရပ်လေးတစ်ခုကို အခြေခံပြီး ဥပမာပေးချင်ပါတယ်။ အဖွဲ့အစည်းအတွင်း ပဋိပက္ခကို "အပရိဟာနိယ" နည်းလမ်းနဲ့ ဘယ်လို ဖြေရှင်းခဲ့သလဲ ဆိုတာပေါ့။
တစ်ခါတုန်းက ဦးပဉ္ဇင်းတို့ ပြတိုက်မှာ ပွဲတော်တစ်ခု ကျင်းပဖို့ ပြင်ဆင်နေကြတယ်။ ပြပွဲဌာနက "ကိုလှ" နဲ့ ဘဏ္ဍာရေးဌာနက "မမြ" တို့ အကြီးအကျယ် စကားများကြတယ်။ ကိုလှက "ဒီဇိုင်း အမိုက်စား လုပ်ချင်တယ်၊ ပိုက်ဆံလိုတယ်"။ မမြက "ဘတ်ဂျက် မရှိဘူး၊ ချွေတာရမယ်"။ နှစ်ယောက်လုံးက ကိုယ့်ဘက်ကပဲ ကြည့်ပြီး ရန်ဖြစ်နေကြတယ်။ (Team Conflict/Disunity).
အစည်းအဝေးမှာ အငွေ့အသက်တွေ မကောင်းတော့ဘူး။ တခြားဝန်ထမ်းတွေလည်း ကြောက်ပြီး ဘာမှ မပြောရဲကြဘူး။
ဒီကိစ္စကို ဦးပဉ္ဇင်းက သိတော့ "Template T241" (Meeting Minutes & Conflict Resolution Log) ကို ထုတ်သုံးရတယ်။ ပြီးတော့ ပြတိုက်ရဲ့ စီမံခန့်ခွဲမှု မူဝါဒ "Policy No. 3, Article 3.4" (Participatory Decision Making & Consensus) ကို ကိုးကားပြီး ဖြေရှင်းပေးရတယ်။ အဲဒီ မူဝါဒမှာ "ဆုံးဖြတ်ချက်တိုင်းသည် ဌာနအားလုံး၏ သဘောတူညီချက် (Consensus) ဖြင့်သာ အတည်ပြုရမည်" တဲ့။
ဦးပဉ္ဇင်းက သူတို့နှစ်ယောက်လုံးကို ခေါ်ပြီး "အပရိဟာနိယ တရား" ကို ဟောပြတယ်။
"ညီညွတ်မှ ပြီးမြောက်မှာ။ ကိုလှကလည်း အလှလုပ်ချင်တာ ပြတိုက်အတွက်ပဲ။ မမြကလည်း ချွေတာချင်တာ ပြတိုက်အတွက်ပဲ။ စေတနာချင်း တူတယ်။ နည်းလမ်းပဲ ကွဲတာ"။
ပြီးတော့ "Brainstorming" (ဦးနှောက်မုန်တိုင်းဆင်ခြင်း) လုပ်ခိုင်းတယ်။
"ကိုလှ... ပိုက်ဆံနည်းနည်းနဲ့ လှအောင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ စဉ်းစား"။
"မမြ... ကိုလှရဲ့ ဒီဇိုင်းကို မပျက်စေဘဲ ဘယ်နေရာတွေ လျှော့လို့ရမလဲ ကူညီပေး"။
နောက်ဆုံးတော့ သူတို့နှစ်ယောက် ပေါင်းပြီး "Recycled Materials" (ပြန်လည်အသုံးပြု ပစ္စည်းများ) နဲ့ ဒီဇိုင်းလုပ်ဖို့ သဘောတူလိုက်ကြတယ်။ ကုန်ကျစရိတ်လည်း သက်သာတယ်၊ ဒီဇိုင်းလည်း ဆန်းသစ်သွားတယ်။ နှစ်ယောက်လုံး ပျော်သွားကြတယ်။ ဒါဟာ "Case-2555" အနေနဲ့ မှတ်တမ်းဝင်သွားတယ်။ "ဒီမိုကရေစီ ဆိုတာ ရန်ဖြစ်ခြင်း မဟုတ်၊ ညှိနှိုင်းခြင်း (Negotiation) ဖြစ်သည်" ဆိုတာ သက်သေပြလိုက်တာပါပဲ။
ကိုင်း... တရားတော်ကို နိဂုံးချုပ်ကြစို့။ ဒီနေ့ ဦးပဉ္ဇင်း ဟောကြားခဲ့တဲ့ "ဒီမိုကရေစီနှင့် ညီညွတ်ခြင်း" တရားတော်ကို သစ္စာလေးပါးနဲ့ ချိတ်ဆက်ပြီး ပြန်လည် သုံးသပ်ကြည့်ရအောင်။
(၁) ဒုက္ခသစ္စာ: စိတ်ဝမ်းကွဲပြားခြင်း၊ ငြင်းခုံခြင်း၊ အာဏာရှင်ဆန်ခြင်းတို့သည် အဖွဲ့အစည်းကို ဆင်းရဲစေသော ဒုက္ခသစ္စာပါ။
(၂) သမုဒယသစ္စာ: အဲဒီ ဒုက္ခတွေကို ဖြစ်စေတာက "ငါ့အမြင်သာ မှန်တယ်" ဆိုတဲ့ ဒိဋ္ဌိမာန၊ လိုက်လျောမှု မရှိတဲ့ ဒေါသတွေဟာ သမုဒယသစ္စာပါ။
(၃) နိရောဓသစ္စာ: ညီညွတ်မျှတပြီး၊ ငြိမ်းချမ်းသော "သမဂ္ဂ" အခြေအနေ၊ နိဗ္ဗာန်ဓာတ်ကို မျက်မှောက်ပြုတာဟာ နိရောဓသစ္စာပါ။
(၄) မဂ္ဂသစ္စာ: အပရိဟာနိယ တရားများကို ကျင့်သုံးခြင်း၊ သမ္မာဝါစာ၊ သမ္မာကမ္မန္တ (ညီညွတ်စွာ ပြုမူပြောဆိုခြင်း) တို့ဟာ မဂ္ဂသစ္စာ ကျင့်စဉ်ပါပဲ။
ဒီနေ့ စက်တင်ဘာလ (၁၂) ရက်၊ ဒီမိုကရေစီနေ့ အထိမ်းအမှတ် အကြိုအခါသမယမှာ... ဦးပဉ္ဇင်း အနေနဲ့ နိဂုံးချုပ် ဆုတောင်းမေတ္တာ ပို့သချင်တာကတော့... "သူတော်ကောင်းများအားလုံး စိတ်ဝမ်းကွဲပြားမှုများ ကင်းစင်ပြီး ညီညွတ်နိုင်ကြပါစေ"။ အဖွဲ့အစည်းအတွင်း၊ မိသားစုအတွင်း၊ နိုင်ငံအတွင်း၌ "အပရိဟာနိယ" ဓမ္မလမ်းစဉ်ဖြင့် စည်းလုံးစွာ နေထိုင်ရင်း၊ စိတ်၏ ငြိမ်းချမ်းမှုမှသည် လောက၏ ငြိမ်းချမ်းမှုကို တည်ဆောက်ကာ "အမတ နိဗ္ဗာန်" ရွှေပြည်မြတ်သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိနိုင်ကြပါစေ ကုန်သတည်း။
ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။
ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။
ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။
Sao Dhammasami @ Bhikkhu Indasoma Siridantamahapalaka
The Office of Siridantamahapalaka
The Hswagata Buddha Tooth Relics Preservation Museum
စက်တင်ဘာလ (၁၂) ရက်၊ ၂၀၂၃
.jpeg)
