Dhamma · Reflection · Statements · Peaceful Communication

Office Of Siridantamahapalaka: World Bicycle Day

Chronological Archive

ဇွန်လ (၃) ရက်၊ ၂၀၂၃ (Day-154)- စက်ဘီးစီးခြင်းနှင့် မျှတမှု (Balance & Equilibrium)World Bicycle Day

ဇွန်လ (၃) ရက်၊ ၂၀၂၃ (Day-154)- စက်ဘီးစီးခြင်းနှင့် မျှတမှု (Balance & Equilibrium)

ကိုးကားကျမ်း - အဘိဓမ္မာပိဋကတ်၊ ရုပ်ပိုင်း (ဣရိယာပုတ်) နှင့် မဟာသတိပဋ္ဌာနသုတ် (ကာယနုပဿနာ)။

သိပ္ပံနယ်ပယ် - Physics of Equilibrium & Center of Gravity (ရူပဗေဒဆိုင်ရာ မျှတမှုနှင့် ဗဟိုချက်ထိန်းသိမ်းခြင်း)


နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာ ရတနာမြတ်သုံးပါးနှင့်တကွ မိဘဆရာသမားတို့အား ရိုသေမြတ်နိုး လက်စုံမိုး၍ ရှိခိုးပူဇော် ဖူးမြော်မာန်လျှော့ ကန်တော့ပါ၏ အရှင်ဘုရား။ ဤသို့ ရှိခိုးပူဇော်ရသော ကုသိုလ်ကံ စေတနာတို့ကြောင့် ဘေးဥပဒ်အန္တရာယ်အပေါင်းမှ ကင်းဝေးပြီးလျှင် မဂ်ဖိုလ်နိဗ္ဗာန်ကို လွယ်ကူသော အကျင့်မြတ်ဖြင့် လျင်မြန်စွာ မျက်မှောက်ပြုနိုင်ကြပါစေကုန်သတည်း။

ကိုင်း... သူတော်ကောင်းတို့ရေ၊ ဒီနေ့ သာသနာတော်နှစ် ၂၅၆၇ ခု၊ ကောဇာသက္ကရာဇ် ၁၃၈၅ ခု၊ ခရစ်နှစ် ၂၀၂၃ ခုနှစ်၊ ဇွန်လ (၃) ရက်၊ စနေနေ့မှာ ကျရောက်တဲ့ ကမ္ဘာ့စက်ဘီးစီးနေ့ (World Bicycle Day) အထိမ်းအမှတ် ဓမ္မသဘင်ပွဲလေးကို စတင်လိုက်ကြရအောင်။ ဒီနေ့ခေတ်မှာ ကျန်းမာရေးအတွက်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင် ထိန်းသိမ်းဖို့အတွက်ပဲဖြစ်ဖြစ် စက်ဘီးစီးခြင်းကို လူတိုင်း နှစ်သက်ကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီစက်ဘီးစီးခြင်း (Cycling) ထဲမှာ သံသရာလည်ပတ်ပုံနဲ့ စိတ်ကို ဘယ်လို ထိန်းညှိရမလဲဆိုတဲ့ ဓမ္မသဘောတရားတွေ အများကြီး ပါဝင်နေပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဒီနေ့မှာတော့ "စက်ဘီးစီးခြင်းနှင့် မျှတမှု" (Balance & Equilibrium) ဆိုတဲ့ ခေါင်းစဉ်နဲ့ သိပ္ပံနည်းကျ ရူပဗေဒသဘောတရားများ၊ အဘိဓမ္မာလာ ဣရိယာပုတ် သဘောတရားများကို နှိုင်းယှဉ် ဟောကြားသွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

တရားတော် မဟောကြားမီမှာ၊ လှုပ်ရှားရုန်းကန်နေရတဲ့ လောကကြီးထဲမှာ ကိုယ့်စိတ်ကလေး မယိုင်မလဲဘဲ တည်ငြိမ်နေစေဖို့ "အာနာပါန" (ထွက်လေဝင်လေ) ကို အခြေခံပြီး စိတ်တည်ငြိမ်မှု ယူကြရအောင်။ သူတော်ကောင်းတို့ အားလုံး ခါးလေးကို ဆန့်၊ မျက်လုံးလေးကို မှိတ်ထားပါ။ စက်ဘီးတစ်စီး လဲမကျအောင် ထိန်းထားရသလို၊ ကိုယ့်စိတ်ကိုလည်း အတိတ်ကို မရောက်စေဘဲ၊ အနာဂတ်ကိုလည်း မရောက်စေဘဲ ပစ္စုပ္ပန်တည့်တည့်မှာ ထိန်းထားပါ။ ဝင်လေလေး ဝင်လာရင် "ဝင်တယ်... သိတယ်"၊ ထွက်လေလေး ထွက်သွားရင် "ထွက်တယ်... သိတယ်" လို့ မှတ်ပါ။ ဘယ်ဘက်ကိုမှ မယိုင်စေနဲ့။ ငြိမ်ငြိမ်လေး ရှုမှတ်ရင်း သတိ (Mindfulness) ဆိုတဲ့ ဟန်ချက် (Balance) ကို ရယူလိုက်ပါ။

ကိုင်း... သူတော်ကောင်းတို့ရေ၊ ပထမဦးဆုံး အနေနဲ့ စက်ဘီးတစ်စီး ဘာကြောင့် မလဲကျဘဲ သွားနေနိုင်သလဲ ဆိုတာကို ရူပဗေဒ (Physics) ရှုထောင့်ကနေ လေ့လာကြည့်ကြရအောင်။ စက်ဘီးဆိုတာ ရပ်ထားရင် လဲကျသွားတတ်ပေမဲ့၊ မောင်းနှင်နေသမျှ ကာလပတ်လုံး မလဲကျပါဘူး။ ဘာဖြစ်လို့လဲ။ သိပ္ပံပညာမှာ "Dynamic Stability" (ရွေ့လျားမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော တည်ငြိမ်မှု) လို့ ခေါ်ပါတယ်။

စက်ဘီးစီးသူ တစ်ယောက်ဟာ ဟန်ချက်ညီဖို့အတွက် အချက်နှစ်ချက်ကို ထိန်းချုပ်ရပါတယ်။

(၁) Center of Gravity (CG): မြေဆွဲအား သက်ရောက်တဲ့ ဗဟိုချက်ကို စက်ဘီးရဲ့ အောက်ခြေ (Base of Support) အတွင်းမှာ ရှိနေအောင် ထိန်းထားရပါတယ်။

(၂) Momentum (အရှိန်): ရှေ့ကို သွားနေတဲ့ အရှိန်ရှိနေမှ ဘီးတွေက လည်ပတ်ပြီး Gyroscopic Effect (ဂျင်လည်သလို တည်ငြိမ်မှု) ကို ဖြစ်စေတာပါ။


Image of cyclist physics diagram

(Label: The Physics of Balance - Dynamic Equilibrium)

ဒီပုံမှာ ပြထားသလိုပါပဲ။ စက်ဘီးစီးသူဟာ ဘယ်ဘက်ကို နည်းနည်း ယိုင်သွားရင် လက်ကိုင် (Handle) ကို ဘယ်ဘက် နည်းနည်း ကွေ့လိုက်ရတယ်။ ဒါမှ "Centrifugal Force" (ဗဟိုခွာအား) ပေါ်လာပြီး ပြန်တည့်မတ်သွားတာပါ။ ဆိုလိုတာက "ငြိမ်ငြိမ်နေလို့ မရဘူး၊ အမြဲတမ်း ပြုပြင်နေမှ (Constant Correction) တည့်မတ်မှု ရတယ်" ဆိုတဲ့ သဘောပါပဲ။ လောကကြီးမှာလည်း ဒီအတိုင်းပါပဲ။ "ငါ အဆင်ပြေနေပြီ" ဆိုပြီး လက်ပိုက်ကြည့်နေလို့ မရပါဘူး။ ပြောင်းလဲနေတဲ့ လောကဓံ တရားတွေကို အမြဲတမ်း သတိနဲ့ ထိန်းညှိ (Adjust) လုပ်နေမှ ဘဝဆိုတဲ့ စက်ဘီးကြီး ဆက်သွားလို့ ရမှာပါ။

အခု... ဒီ ရူပဗေဒ သဘောတရားကို ဗုဒ္ဓမြတ်စွာဘုရားရဲ့ "ဣရိယာပုတ်" (Iriyapatha) တရားတော်နဲ့ ဆက်စပ်ကြည့်ကြရအောင်။ ဘုရားရှင်က မဟာသတိပဋ္ဌာနသုတ်မှာ -

"ဂစ္ဆန္တော ဝါ ဂစ္ဆာမီတိ ပဇာနာတိ" (သွားရင်လည်း သွားတယ်လို့ သိပါ)

"ဌိတော ဝါ ဌိတောမှီတိ ပဇာနာတိ" (ရပ်ရင်လည်း ရပ်တယ်လို့ သိပါ)

ဆိုပြီး ဣရိယာပုတ်ကြီး ၄ ပါး (သွား၊ ရပ်၊ ထိုင်၊ လျောင်း) ကို ဟောကြားခဲ့ပါတယ်။

သာမန်လူတွေက "ငါ သွားတယ်၊ ငါ ရပ်တယ်" လို့ ထင်ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဘိဓမ္မာ သဘောအရ ကြည့်မယ်ဆိုရင် "သွားတယ်" ဆိုတာ မရှိပါဘူး။ "ဝါယောဓာတ်" (Wind Element) ရဲ့ တွန်းကန်မှုကြောင့် ရုပ်ကလပ် (Matter) တွေ ရှေ့ကို ရွေ့သွားတာပဲ ရှိပါတယ်။ စက်ဘီးစီးတဲ့သူက ခြေထောက်နဲ့ နင်းလိုက်လို့ (Effort) ဘီးတွေ လည်သွားသလိုပါပဲ၊ "သွားချင်တဲ့ စိတ်" (စိတ္တဇဝါယော) ကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်ကြီး ရွေ့သွားတာပါ။

ဒါပေမဲ့ စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းတာက ဣရိယာပုတ် ဆိုတာ "ဒုက္ခကို ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ အရာ" (Iriyapatha conceals Dukkha) ဖြစ်ပါတယ်။ သူတော်ကောင်းတို့ တောက်လျှောက် ထိုင်ကြည့်ပါလား။ နာလာမယ်၊ ကျင်လာမယ်။ အဲဒီ ဒုက္ခကို မခံနိုင်လို့ "ထ" လိုက်ရတယ်။ ထ လို့ ညောင်းလာရင် "လမ်းလျှောက်" ရတယ်။ လမ်းလျှောက်လို့ မောလာရင် "အိပ်" လိုက်ရတယ်။ တစ်ချိန်လုံး ဣရိယာပုတ်ကို ပြောင်းပေးနေရတာ (Constant Adjustment) ဟာ ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ဆင်းရဲဒုက္ခကို မပေါ်အောင် ဖုံးဖိထားတာပါပဲ။ စက်ဘီးစီးသူက မလဲကျအောင် ဘယ်၊ ညာ ထိန်းနေရသလို၊ လူတွေကလည်း ဒုက္ခ မရောက်အောင် ဣရိယာပုတ်တွေနဲ့ အမြဲတမ်း ထိန်းညှိနေရတာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကို သတိမထားမိကြလို့ "ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ကြီး ကောင်းလိုက်တာ" လို့ ထင်နေကြတာပါ။

Image of human musculoskeletal system

(Label: The Invisible Effort - Vayo Element in Action)

ကိုင်း... ဒါဆိုရင် ဒီသဘောတရားကို ဝိပဿနာ ရှုကွက်ထဲ ဘယ်လို ထည့်မလဲ။

စက်ဘီးစီးရင်း တရားမှတ်လို့ ရသလား။ ရပါတယ်။ "ကာယဂတာသတိ" (Kayagatasati) ပေါ့။

ရှုမှတ်နည်း (Practical Instruction):

၁။ အမူအရာကို သိပါ: စက်ဘီး နင်းလိုက်တဲ့အခါ ခြေထောက်က လှုပ်ရှားသွားတာကို "သွားတယ်... လှုပ်တယ်" လို့ မမှတ်ဘဲ၊ "တွန်းကန်တဲ့သဘော" (ဝါယောဓာတ်) ကို သိအောင် ကြည့်ပါ။

၂။ ဟန်ချက်ကို သိပါ: ဘယ်၊ ညာ ယိုင်သွားတဲ့အခါ ခန္ဓာကိုယ်က အလိုလို ပြန်ထိန်းလိုက်တာကို သတိထားပါ။ "ငါ ထိန်းတာ မဟုတ်ဘူး၊ စိတ်ကြောင့်ဖြစ်တဲ့ ရုပ် (Mind-produced Matter) တွေက ထိန်းညှိသွားတာပါလား" လို့ ဆင်ခြင်ပါ။

၃။ အမြဲမပြတ် ပြောင်းလဲမှုကို သိပါ: စက်ဘီးဘီးတွေ လည်နေသလိုပဲ၊ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ရုပ်တရားတွေဟာလည်း တစ်ချိန်မှ မရပ်ဘဲ ဖြစ်လိုက် ပျက်လိုက် ဖြစ်နေတာကို ဉာဏ်နဲ့ မြင်အောင် ကြည့်ပါ။ "ငြိမ်နေတယ် ဆိုတာ မရှိဘူး၊ အစားထိုး ဖြစ်ပျက်နေတာပဲ ရှိတယ်" ဆိုတာကို သဘောပေါက်ရင် ဝိပဿနာဉာဏ် ရပါပြီ။

ဒီ "Balance" (မျှတမှု) သဘောတရားကို ပိုပြီး ရှင်းလင်းသွားအောင် Hswagata ပြတိုက်မှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ Case-2454 "The Unbalanced Crowd Incident" (လူအုပ်ကြီး ဟန်ချက်ပျက်ခြင်း) အကြောင်းကို ပြောပြချင်ပါတယ်။ ဒီဖြစ်ရပ်က လူအုပ်ထိန်းသိမ်းမှု (Crowd Safety) မှာ "Dynamic Balance" ဘယ်လောက် အရေးကြီးသလဲ ဆိုတာကို ပြသနေပါတယ်။

တစ်ခါက ပြတိုက်မှာ ဓာတ်တော်ပူဇော်ပွဲကြီး တစ်ခု ကျင်းပပါတယ်။ လူတွေ ထောင်ချီပြီး လာကြတယ်။ ပြတိုက်ရဲ့ လျှောက်လမ်း (Corridor) က ကျဉ်းတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ အရေးကြီး ပုဂ္ဂိုလ် (VIP) တစ်ယောက် ရောက်လာတော့ လုံခြုံရေး ဝန်ထမ်းတွေက လမ်းရှင်းဖို့ ကြိုးစားရင်း လူအုပ်ကို တစ်ဖက်တည်း ပိတ်ဆို့လိုက်မိတယ်။ ရေစီးနေတဲ့ ပိုက်ကို ထိပ်က ပိတ်လိုက်သလိုပါပဲ၊ လူအုပ်ကြီးက ရှေ့မတိုးနိုင်၊ နောက်မဆုတ်နိုင် ဖြစ်ပြီး တိုးဝှေ့မှုတွေ (Crowding Pressure) ဖြစ်လာတယ်။ ဟန်ချက်ပျက်ပြီး ကလေးတွေ၊ သက်ကြီးရွယ်အိုတွေ လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်ကုန်တယ်။

အဲဒီအချိန်မှာ တာဝန်မှူးက Template T240 (Event Security & Crowd Safety Plan) ကို ချက်ချင်း ထုတ်သုံးလိုက်တယ်။ ဒီ Template မှာ "Flow Dynamics" (စီးဆင်းမှု သဘောတရား) ဆိုတာ ပါပါတယ်။ ရေစီးသလို လူအုပ်ကို စီးဆင်းစေရမယ်၊ ပိတ်လှောင်ထားလို့ မရဘူး ဆိုတဲ့ မူဝါဒ (Policy 7, Art 7.3) ပါ။ သူက ချက်ချင်းပဲ အရေးပေါ် ထွက်ပေါက် (Emergency Exit) တွေကို ဖွင့်ပေးလိုက်ပြီး၊ လူအုပ်ကို လမ်းကြောင်းခွဲ (Divert) ပေးလိုက်တယ်။ VIP ကို ခဏ စောင့်ခိုင်းပြီး လူအုပ်ကို အရင် ဖောက်ထုတ်လိုက်တယ်။

ဒါဟာ စက်ဘီးစီးသလိုပါပဲ။ စက်ဘီး ရပ်သွားရင် လဲကျသလို၊ လူအုပ်ကြီး ရပ်သွားရင် (Stagnation) အန္တရာယ် ရှိပါတယ်။ ရွေ့လျားမှု (Movement) ရှိနေမှ တည်ငြိမ်မှု (Safety) ရှိတာပါ။ တာဝန်မှူးရဲ့ မှန်ကန်တဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကြောင့် လူအုပ်ကြီးဟာ ပြန်လည် စီးဆင်းသွားပြီး ဘယ်သူမှ ထိခိုက်ဒဏ်ရာ မရဘဲ ဟန်ချက်ညီညီ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပါတယ်။

ဒီဖြစ်ရပ်ကနေ ဘာသင်ခန်းစာ ရသလဲဆိုတော့...

(၁) ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ: လူအုပ်ကြီးပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ စက်ဘီးပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ဓာတ်ကြီးလေးပါး (အထူးသဖြင့် ဝါယော) ရဲ့ သဘောသဘာဝကို နားလည်ပြီး "Flow" (စီးဆင်းမှု) ကို မပိတ်ဆို့မိဖို့ လိုပါတယ်။

(၂) စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ: ကိုယ့်ရဲ့ စိတ်အစဉ်ကိုလည်း လောဘ၊ ဒေါသတွေနဲ့ ပိတ်ဆို့မထားဘဲ၊ သတိ၊ ပညာနဲ့ စီးဆင်းခွင့် ပေးလိုက်ပါ။ "ဖြစ်လာသမျှ အာရုံကို လက်ခံမယ်၊ ပြီးရင် လွှတ်ချမယ်" ဆိုတဲ့ စိတ်ထားမျိုး မွေးမြူပါ။

ကိုင်း... နိဂုံးချုပ် အနေနဲ့ ပြန်လည် သုံးသပ်ကြည့်ကြစို့။ ဒီနေ့ ဘုန်းကြီးတို့ ဟောကြားခဲ့တဲ့ "စက်ဘီးစီးခြင်းနှင့် မျှတမှု" တရားတော်မှာ ရူပဗေဒရဲ့ Dynamic Equilibrium သဘောတရားနဲ့ ဣရိယာပုတ်တို့ရဲ့ ဆက်စပ်ပုံကို ရှင်းလင်းခဲ့ပါတယ်။

ဒါကို သစ္စာလေးပါးနဲ့ ချိတ်ဆက် ကြည့်မယ်ဆိုရင် -

မရပ်မနား လှုပ်ရှားရုန်းကန်နေရတဲ့ ဣရိယာပုတ် ဒုက္ခ၊ ဟန်ချက်ပျက်မှာ ကြောက်နေရတဲ့ ဘဝဒုက္ခတွေဟာ "ဒုက္ခသစ္စာ" ပါ။ အဲဒီ ဒုက္ခတွေကို မသိဘဲ "ငါ လှုပ်ရှားနိုင်တယ်၊ ငါ စွမ်းဆောင်နိုင်တယ်" လို့ ထင်မှတ်နေတဲ့ အစွဲက "သမုဒယသစ္စာ" ပါ။ လှုပ်ရှားမှုတွေ ရပ်စဲပြီး ငြိမ်းချမ်းတည်ငြိမ်သွားတဲ့ အငြိမ်းဓာတ် (နိဗ္ဗာန်) က "နိရောဓသစ္စာ" ပါ။ အဲဒီ အငြိမ်းဓာတ်ကို ရဖို့အတွက် မဂ္ဂင်ရှစ်ပါး ဆိုတဲ့ စက်ဘီးကို ဟန်ချက်ညီညီ နင်းပြီး ကျင့်ကြံအားထုတ်တာက "မဂ္ဂသစ္စာ" ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

သူတော်ကောင်းတို့ အားလုံးလည်း ဘဝဆိုတဲ့ စက်ဘီးကို စီးတဲ့အခါ လောကဓံ မုန်တိုင်းတွေကြားမှာ ယိုင်မသွားရအောင် "သတိ" ဆိုတဲ့ လက်ကိုင်ကို မြဲမြဲကိုင်၊ "ဝီရိယ" ဆိုတဲ့ ခြေထောက်နဲ့ အားပြုနင်းပြီး၊ "ပညာ" ဆိုတဲ့ မျက်လုံးနဲ့ လမ်းကြောင်းမှန်ကို ကြည့်ကာ နိဗ္ဗာန် ပန်းတိုင်ဆီသို့ ဖြောင့်တန်းစွာ မောင်းနှင်နိုင်ကြပါစေလို့ ဆန္ဒပြုရင်း နိဂုံးချုပ်လိုက်ပါတယ်။

"ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု"

"ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု"

"ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု"

သာဓု... သာဓု... သာဓု။


ဘိက္ခု ဣန္ဒသောမ သိရိဒန္တမဟာပါလက

The Office Of Siridantamahapalaka

The Hswagata Buddha Tooth Relics Preservation Private Museum.

နေ့စွဲ - ဇွန်လ (၃) ရက်၊ ၂၀၂၃

ORCID: 0009-0000-0697-4760

Website: www.siridantamahapalaka.com

Sao Dhammasami @ Bhikkhu Indasoma Siridantamahapalaka is Specially trained in Buddhist archaeology and historical tracking of tooth relics through stūpa research registries; integrates archaeological charts, travel accounts, and museum records to support preservation for study and veneration.

ဦးဇင်းတို့၏ Facebook Page ဖြစ်သော https://www.facebook.com/siridantamahapalakadailydhammatalk/ တွင် နေ့စဥ်တရားတော်နာ ကြွရောက်နိုင်ပါကြောင်းဖိတ်ခေါ်အပ်ပါတယ်။ 

စက်ဘီးစီးခြင်းနှင့် ဟန်ချက်ညီသောဘဝ

 သာသနာတော်နှစ် ၂၅၆၆ ခုနှစ်၊ ကောဇာသက္ကရာဇ် ၁၃၈၄ ခုနှစ်၊ နယုန်လဆန်း ၅ ရက်၊ ခရစ်နှစ် ၂၀၂၂ ခုနှစ်၊ ဇွန်လ ၃ ရက်။

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

အနန္တောအနန္တငါးပါးကို အာရုံပြု၍ ညီညာဖြဖြ ကန်တော့ကြပါစို့။

နမော ဗုဒ္ဓဿ - သစ္စာလေးပါး မြတ်တရားကို ပိုင်းခြားထင်ထင် သိမြင် တော်မူသော ရှင်တော် မြတ်စွာဘုရားသခင် ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးအား နမော - ရည်ညွှတ် သဒ္ဓါ စေတနာဖြင့် ပန်ထွာ မြတ်နိုး လက်စုံမိုး၍ ရှိခိုးပါ၏ အရှင် ဘုရား။

နမော ဓမ္မဿ - မဂ်လေးတန်၊ ဖိုလ်လေးတန်၊ နိဗ္ဗာန် ပရိယတ် ဆယ်ပါးသော တရားတော်မြတ်အား နမော - ရည်ညွှတ်သဒ္ဓါ စေတနာဖြင့် ပန်ထွာမြတ်နိုး လက်စုံမိုး၍ ရှိခိုးပါ၏ အရှင်ဘုရား။

နမော သံဃဿ - မဂ်၌တည်သော ပုဂ္ဂိုလ်လေးပါး ဖိုလ်၌တည်သော ပုဂ္ဂိုလ်လေးပါး ဤ ရှစ်ပါးသော အရိယာ သံဃာတော်မြတ်အား နမော - ရည်ညွှတ် သဒ္ဓါ စေတနာဖြင့် ပန်ထွာမြတ်နိုး လက်စုံ မိုး၍ ရှိခိုးပါ၏ အရှင်ဘုရား။

နမော မာတာပိတုဿ - မိဘနှစ်ပါးအား နမော - ရည်ညွှတ်သဒ္ဓါ စေတနာဖြင့် ပန်ထွာ မြတ်နိုးလက်စုံ မိုး၍ ရှိခိုးပါ၏ အရှင်ဘုရား။

နမော အာစရိယဿ - ဝိပဿနာ ဉာဏ်မျက်စိနှစ်ကွင်း အလင်းရအောင် သစ္စာလေးပါးတရားတော်နှင့် ကုသပေးတော်မူသော ကျေးဇူးတော်ရှင် မိုးကုတ်ဆရာတော် ဘုရားကြီး နှင့် မုံလယ်ဆရာတော် ဘုရားကြီးအား နမော - ရည်ညွှတ်သဒ္ဓါ စေတနာ ဖြင့် ပန်ထွာ မြတ်နိုး လက်စုံမိုး၍ ရှိခိုးပါ၏ အရှင်ဘုရား။

ယနေ့ ဇွန်လ ၃ ရက်နေ့ဟာ ကမ္ဘာ့စက်ဘီးစီးနေ့ (World Bicycle Day) ဖြစ်ပါတယ်။ ဦးဇင်းတို့ နေထိုင်ရာ ဒီကမ္ဘာကြီးမှာ ကျန်းမာရေးအတွက်ရော၊ ပတ်ဝန်းကျင် ထိန်းသိမ်းရေးအတွက်ပါ စက်ဘီးစီးခြင်းကို အားပေးကြတာ ဝမ်းသာစရာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒီကနေ့ ဦးဇင်း ဟောကြားချင်တာက စက်ဘီးစီးတာထက် ပိုပြီး လေးနက်တဲ့ "စက်ဘီးစီးခြင်းနှင့် ဟန်ချက်ညီသောဘဝ" ဆိုတဲ့ အကြောင်းအရာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ စက်ဘီးတစ်စီး လဲမကျအောင် ဘယ်လို ထိန်းကျောင်းရသလဲဆိုတဲ့ Physics သဘောတရားတွေနဲ့ ဦးဇင်းတို့ ဘဝကို လဲမကျအောင် ဘယ်လို ဟန်ချက်ညီညီ (Balance) တည်ဆောက်ရမလဲဆိုတဲ့ ဓမ္မသဘောတရားတွေကို နှိုင်းယှဉ်ပြီး နာယူကြည့်ကြရအောင်။

ဒီနေရာမှာ ဒကာကြီးတစ်ယောက်က မေးဦးမယ်၊ "ဦးဇင်းဘုရား... စက်ဘီးစီးတာနဲ့ တရားဓမ္မနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ" တဲ့။ အေး... ဆိုင်တာပေါ့ ဒကာကြီးရဲ့။ စက်ဘီးတစ်စီး လဲမကျဘဲ ရှေ့ကို တည့်တည့်သွားနိုင်ဖို့ဆိုတာ ဟန်ချက် (Balance) အင်မတန် အရေးကြီးပါတယ်။ အဲဒီ ဟန်ချက်ကို ပိဋကတ်တော်လာ ခုဒ္ဒကနိကာယ်၊ ဓမ္မပဒ (မြန်မာပြန် ဆဋ္ဌသံဂါယနာမူ၊ ပဏ္ဍိတဝဂ်၊ စာမျက်နှာ ၂၂) မှာ မြတ်စွာဘုရားရှင်က "ပဏ္ဍိတာ ဒမယန္တိ အတ္တာနံ" လို့ ဟောကြားခဲ့ပါတယ်။ "ပညာရှိတို့သည် မိမိကိုယ်ကို ဆုံးမကြကုန်၏" လို့ အဓိပ္ပာယ်ရပါတယ်။ မိမိကိုယ်ကို ဆုံးမတယ်ဆိုတာ ဘဝရဲ့ အစွန်းနှစ်ဖက်ကို ရှောင်ပြီး ဟန်ချက်ညီအောင် ထိန်းကျောင်းတာကို ပြောတာပါ။

ပါဠိတော်လာ "ဒမယန္တိ" ဆိုတဲ့ ပုဒ်ကို ဦးဇင်းတို့ အတူတူ ဆင်ခြင်ကြည့်ရအောင်။ "ဒမ" ဆိုတာ ဆုံးမခြင်း၊ နှိမ်နင်းခြင်း၊ ထိန်းချုပ်ခြင်းလို့ အဓိပ္ပာယ်ရပါတယ်။ စက်ဘီးစီးတဲ့အခါ လက်ကိုင်ကို တင်းလွန်းရင်လည်း ကွေ့ရခက်တယ်၊ လျော့လွန်းရင်လည်း ဝဲသွားတတ်တယ်။ အဲဒီလိုပဲ ဦးဇင်းတို့ စိတ်ကိုလည်း တင်းလွန်းတဲ့ "အတ္တကိလမထာနုယောဂ" နဲ့ လျော့လွန်းတဲ့ "ကာမသုခလ္လိကာနုယောဂ" ဆိုတဲ့ အစွန်းနှစ်ဖက်ကြားမှာ မယိုင်သွားအောင် "ဒမ" လို့ခေါ်တဲ့ ထိန်းချုပ်မှုနဲ့ ဟန်ချက်ညီအောင် လုပ်ဆောင်ရတာပါ။ ဒါဟာ အသိဗေဒ (Epistemology) အရ ကြည့်ရင် ကိုယ့်ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်နဲ့ ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေကို မှန်မှန်ကန်ကန် သိမြင်မှသာ ရရှိနိုင်တဲ့ ဟန်ချက်မျိုး ဖြစ်ပါတယ်။

အေး... အဲဒါကို သိပ္ပံနည်းကျ (Physics of Balance) ကြည့်မယ်ဆိုရင် စက်ဘီးတစ်စီး မလဲဘဲ သွားနေနိုင်တာဟာ Gyroscopic Effect နဲ့ Angular Momentum ကြောင့် ဖြစ်ပါတယ်။ ဆိုလိုတာက စက်ဘီးဟာ ရပ်နေရင် လဲကျသွားမယ်၊ လည်ပတ်နေမှ၊ ရှေ့ကို သွားနေမှသာ တည်ငြိမ်မှု (Stability) ရတာပါ။ ဦးဇင်းတို့ ဘဝဟာလည်း ထို့အတူပါပဲ။ ကုသိုလ်တရားတွေထဲမှာ အမြဲတမ်း လည်ပတ်နေဖို့ လိုပါတယ်။ ဝီရိယဆိုတဲ့ ခြေနင်းကို မနင်းဘဲ ရပ်နေလိုက်တာနဲ့ ဘဝစက်ဘီးဟာ လဲကျသွားမှာပဲ။ တရားဓမ္မ သုတေသနလုပ်ငန်းတွေမှာလည်း ဒီအတိုင်းပါပဲ။ အမြဲတမ်း စူးစမ်းလေ့လာနေခြင်း၊ ဆင်ခြင်နေခြင်းဆိုတဲ့ "ရွေ့လျားမှု" ရှိနေမှသာ အမှန်တရားရဲ့ ဟန်ချက်ကို ထိန်းထားနိုင်မှာပါ။

ဒီနေရာမှာ ဦးဇင်းတို့ သွာဂတ ပြတိုက်ရဲ့ လက်တွေ့ဖြစ်စဉ် Case-P154 ကို သာဓကဆောင်ပြီး ပြောပြချင်ပါတယ်။ တစ်ခါက ဝန်ထမ်းလေးတစ်ယောက်ဟာ အလုပ်တွေ အရမ်းဖိလုပ်ပြီး ကျန်းမာရေး ထိခိုက်လာပါတယ်။ သူက "သာသနာ့အလုပ်မို့လို့ အိပ်ရေးပျက်ခံပြီး လုပ်တာပါ" လို့ ဆိုပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ စိတ်ဟာ ဟန်ချက်ပျက်ပြီး ဒေါသတွေ ထွက်လာတယ်၊ အလုပ်မှာ အမှားအယွင်းတွေ များလာပါတယ်။ အဲဒီမှာ ဦးဇင်းက သူ့ကို ခေါ်ပြီး Policy 9, Article 9.3 (Health and Wellbeing of Custodians) ကို ရှင်းပြခဲ့ရပါတယ်။ ဦးဇင်းတို့ မူဝါဒမှာ "ဓာတ်တော်တွေကို စောင့်ရှောက်သူဟာ မိမိရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကျန်းမာမှုကိုလည်း ဟန်ချက်ညီအောင် ထိန်းသိမ်းရမယ်" လို့ အတိအလင်း ပါရှိပါတယ်။ အနားယူသင့်တဲ့အချိန် အနားမယူဘဲ အလုပ်တစ်ခုတည်းကိုပဲ ဇွတ်နင်းနေတာဟာ Physics သဘောအရ ပြောရင် Center of Gravity ပျက်ယွင်းသွားတာနဲ့ တူပါတယ်။

အဲဒီဝန်ထမ်းလေးကို ဦးဇင်းတို့ သွာဂတရဲ့ Template T152 (Life Balance Checklist) ကို အသုံးပြုပြီး သူ့ရဲ့ နေ့စဉ်ဘဝကို ပြန်လည် ဆန်းစစ်စေခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီ Checklist မှာ "နားချိန်၊ စားချိန်၊ တရားအားထုတ်ချိန်၊ အလုပ်လုပ်ချိန်" ဆိုပြီး ကဏ္ဍအလိုက် ဟန်ချက်ညီရဲ့လားဆိုတာကို တွက်ချက်ရတာပါ။ စက်ဘီးတစ်စီးမှာ ဘီးနှုတ်ခမ်း (Rim) နဲ့ အချက် (Hub) ကို ဆက်သွယ်ထားတဲ့ စပုတ်တံ (Spokes) လေးတွေဟာ တစ်ချောင်းနဲ့တစ်ချောင်း တင်းအားညီနေမှ ဘီးဟာ ဝဲမသွားတာပါ။ အဲဒီလိုပဲ ဦးဇင်းတို့ ဘဝရဲ့ စပုတ်တံလေးတွေဖြစ်တဲ့ အလုပ်၊ မိသားစု၊ ကျန်းမာရေးနဲ့ ဘာသာရေးဟာ တင်းအားညီနေဖို့ လိုပါတယ်။ တစ်ဖက်ဖက်ကို တင်းလွန်းရင် ပြတ်ထွက်သွားနိုင်သလို၊ လျော့လွန်းရင်လည်း ဘီးဟာ ပုံပျက်သွားတတ်ပါတယ်။

ဒီနေရာမှာ ဒကာမကြီးတစ်ယောက်က စဉ်းစားလိမ့်မယ်၊ "အရှင်ဘုရား... လောကီအလုပ်တွေ ကြားထဲမှာ ဟန်ချက်ညီဖို့က ခက်သားလား" တဲ့။ အေး... ခက်ပေမဲ့ လေ့ကျင့်ရင် ရပါတယ်။ စက်ဘီးစစီးချင်းမှာ ဘယ်သူမဆို လဲမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ အကြိမ်ကြိမ် လဲရင်းနဲ့ပဲ "ဟန်ချက်" ကို ဘယ်လို ထိန်းရမလဲဆိုတာ ကိုယ်တိုင် သိလာတာပါ။ ဒါကို Epistemology မှာ "Tacit Knowledge" လို့ ခေါ်ပါတယ်။ စာအုပ်ဖတ်ရုံနဲ့ မရဘူး၊ ကိုယ်တိုင် စီးကြည့်မှ သိတဲ့ အသိမျိုးပါ။ တရားဓမ္မဟာလည်း ဒီအတိုင်းပါပဲ။ ဓမ္မပဒ၊ ပဏ္ဍိတဝဂ်မှာ မြတ်စွာဘုရား ဟောကြားခဲ့သလို "ပညာရှိဟာ မိမိကိုယ်ကို ဆုံးမပြီး ဟန်ချက်ညီအောင် လေ့ကျင့်ရတယ်" ဆိုတာ ဒါကို ပြောတာပါ။

ခေတ်သစ် IT လောကက ဥပမာတစ်ခုပေးရရင် Load Balancing ဆိုတာ ရှိပါတယ်။ Server တွေ အလုပ်လုပ်တဲ့အခါ Data တွေ တစ်ဖက်တည်းမှာ အပုံလိုက် ဖြစ်မသွားအောင် ခွဲဝေပေးရတာပါ။ ဦးဇင်းတို့ ဦးနှောက်နဲ့ စိတ်ကိုလည်း အဲဒီလို Load Balancing လုပ်ပေးဖို့ လိုပါတယ်။ Social Media ပေါ်က သတင်းအချက်အလက် (Data) တွေ အရမ်းများလာတဲ့အခါ စိတ်ဟာ လေးလံလာပြီး ဟန်ချက်ပျက်တတ်ပါတယ်။ အဲဒီအခါမှာ "သတိ" ဆိုတဲ့ Load Balancer ကို သုံးပြီး အသုံးမဝင်တဲ့ အချက်အလက်တွေကို ဖယ်ထုတ်ပစ်ရပါမယ်။ ဒါဟာ သုတေသန စိတ်ဓာတ် (Inquiry Mindset) နဲ့ အမှားအမှန်ကို ခွဲခြားတာပါပဲ။

ဦးဇင်းတို့ သွာဂတမှာ Case-P154 ကို ဖြေရှင်းခဲ့ပုံကတော့ အဲဒီဝန်ထမ်းလေးကို စက်ဘီးစီးခိုင်းတာပါပဲ။ ညနေခင်းမှာ ပြတိုက်ဝင်းထဲမှာ စက်ဘီးစီးရင်းနဲ့ သူဟာ "ဟန်ချက်" ရဲ့ အနှစ်သာရကို နားလည်သွားပါတယ်။ စက်ဘီးစီးနေတဲ့အချိန်မှာ ရှေ့ကိုပဲ ကြည့်ရတယ်၊ ဘေးကို အရမ်းငဲ့ကြည့်ရင် လဲတတ်တယ်။ အဲဒီလိုပဲ ဘဝမှာလည်း ကိုယ့်ရဲ့ ရည်မှန်းချက် ပန်းတိုင် (Target) ကို စိုက်ကြည့်ပြီး ဟန်ချက်ညီညီ သွားရမယ်။ တစ်ပါးသူရဲ့ ကဲ့ရဲ့ခြင်း၊ ချီးမွမ်းခြင်းဆိုတဲ့ ဘေးက အာရုံတွေကို အရမ်းငဲ့နေရင် ကိုယ့်ဘဝစက်ဘီးဟာ လဲကျသွားနိုင်ပါတယ်။

ဒါကြောင့် ဒီကနေ့ ကမ္ဘာ့စက်ဘီးစီးနေ့မှာ ဦးဇင်းတို့ သူတော်ကောင်းတွေကို တိုက်တွန်းလိုတာကတော့ ကိုယ့်ဘဝစက်ဘီးလေးကို ဟန်ချက်ညီညီ စီးနိုင်အောင် ကြိုးစားကြပါ။ Physics သဘောအရ ရွေ့လျားနေမှ တည်ငြိမ်မှာ ဖြစ်သလို၊ ဓမ္မသဘောအရလည်း ကုသိုလ်တရားတွေမှာ ဝီရိယနဲ့ ရှေ့ဆက်နေမှသာ ဘဝဟာ တည်ငြိမ်အေးချမ်းမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ Template T152 ကို သုံးပြီး ကိုယ့်ဘဝရဲ့ စပုတ်တံလေးတွေကို ပြန်ညှိကြပါ။ Policy 9, Art 9.3 အရ ကိုယ့်ကျန်းမာရေးကိုလည်း ဂရုစိုက်ကြပါ။

အနှစ်ချုပ်လိုက်ရင် စက်ဘီးစီးခြင်းဆိုတာ Physics နဲ့ ဓမ္မ ပေါင်းစပ်နေတဲ့ အတတ်ပညာတစ်ခုပါ။ လက်ကိုင်ကို "သတိ" နဲ့ ထိန်းမယ်၊ ခြေနင်းကို "ဝီရိယ" နဲ့ နင်းမယ်၊ မျက်စိကို "ပညာ" နဲ့ ရှေ့ကို ကြည့်မယ်ဆိုရင် ဘယ်လို လမ်းကြမ်းမျိုးမှာမဆို ဦးဇင်းတို့ သူတော်ကောင်းတွေဟာ လဲမကျဘဲ ပန်းတိုင်ကို ရောက်ရှိနိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။

ယနေ့ ဟောကြားအပ်သော "စက်ဘီးစီးခြင်းနှင့် ဟန်ချက်ညီသောဘဝ" တရားတော်ကို နာယူရသော ကုသိုလ်ကံ စေတနာကြောင့် ဒကာကြီး၊ ဒကာမကြီးများအားလုံး ဘဝ၏ အစွန်းနှစ်ဖက်ကို ရှောင်ရှားနိုင်ကြပါစေ၊ ဟန်ချက်ညီသော ပျော်ရွှင်မှုများကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ကြပါစေ၊ ခိုင်မာသော ဝီရိယဖြင့် နိဗ္ဗာန်ပန်းတိုင်သို့ မလဲမကျ ရောက်ရှိနိုင်ကြပါစေလို့ ဆုတောင်းမေတ္တာ ပို့သရင်း ယနေ့ တရားဒေသနာကို နိဂုံးချုပ်အပ်ပါတယ်။

ဤသို့ ပြုရ မြတ်ပုညကြောင့်၊ အနန္တစကြာဝဠာ၊ အနန္တသတ္တဝါတို့၊ ဘေးရန်ခပ်သိမ်း ငြိမ်းကြပါစေ၊ ဒေါသခပ်သိမ်း ငြိမ်းကြပါစေ၊ ဆင်းရဲခပ်သိမ်း ငြိမ်းကြပါစေ၊ နှလုံးစိတ်ဝမ်း အေးချမ်းကြပါစေ။ မိဘဘိုးဘွား၊ ဆရာသမားများနှင့်တကွ ခုနစ်ရက်သားသမီး အပေါင်းတို့အား အမျှ အမျှ အမျှ ပေးဝေပါကုန်၏။ အမျှရ၍ သာဓုခေါ်ဆိုနိုင်ကြပါစေကုန်သတည်း။

ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဌတု

ဗုဒ္ဓသာသနံ_မြတ်စွာဘုရား၏ အဆုံးအမ သာသနာတော်သည်

စိရံ_ကြာမြင့်စွာသော ကာလပတ်လုံး

တိဌတု_တည်ပါစေသတည်း။

သာဓု... သာဓု... သာဓု။

ဘိက္ခု ဣန္ဒသောမ သိရိဒန္တမဟာပါလက

The Office Of Siridantamahapalaka

နေ့စွဲ - ၂၀၂၂ ခုနှစ်၊ ဇွန်လ ၃ ရက်