Day 111 Apr 21 Year 2023 တီထွင်မှုနှင့် ဉာဏ် - ဣဒ္ဓိပါဒ် ၄ ပါးနှင့် R&D စီမံခန့်ခွဲမှု (Innovation, Wisdom & The Four Bases of Power in R&D)
သုတ္တန်ပိဋက၊ သံယုတ္တနိကာယ်၊ မဟာဝဂ္ဂသံယုတ်၊ ဣဒ္ဓိပါဒသံယုတ် (အောင်မြင်ခြင်း၏ အခြေခံတရား ၄ ပါး)
R&D Management: The Innovation Funnel & Design Thinking (သုတေသနနှင့် ဖွံ့ဖြိုးရေး - တီထွင်မှု နှာခေါင်းပေါက်ပုံစံနှင့် ဒီဇိုင်းပိုင်းဆိုင်ရာ တွေးခေါ်မှု)
"နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ"
"နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ"
"နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ"
ကိုင်း... သူတော်ကောင်းတို့ရေ... ယနေ့ သာသနာတော်နှစ် ၂၅၆၆ ခု၊ ကောဇာသက္ကရာဇ် ၁၃၈၅ ခု၊ နှစ်ဆန်း (၅) ရက်၊ ခရစ်နှစ် ၂၀၂၃ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ (၂၁) ရက်၊ သောကြာနေ့၊ မင်္ဂလာရှိသော ညချမ်းအချိန်ကာလလေးမှာ သွာဂတ သွားဓာတ်တော် စောင့်ရှောက်ရေး ပြတိုက်မှ စီစဉ်ကျင်းပအပ်သော နေ့စဉ် ဓမ္မသဘင်ပွဲကို စတင် ကျင်းပပါတော့မယ်။
ယနေ့ ဧပြီလ ၂၁ ရက်နေ့ဟာ "ကမ္ဘာ့တီထွင်မှုနှင့် ဖန်တီးမှုနေ့" (World Creativity and Innovation Day) ဖြစ်ပါတယ်။ လောကကြီး တိုးတက်ပြောင်းလဲဖို့အတွက် အသစ်အဆန်းတွေ တီထွင်ကြ၊ ဖန်တီးကြတဲ့နေ့ပေါ့။
ဒီလို နေ့ထူးနေ့မြတ်မှာ ဘုရားရှင် ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးရဲ့ အနန္တဂုဏ်ကျေးဇူးတွေကို "အကြီးမြတ်ဆုံး တီထွင်သူ"၊ "လမ်းသစ်ရှာဖွေသူ" တို့နဲ့ ယှဉ်ပြီး အကျယ်တဝင့် ရှိခိုးပူဇော်ကြရအောင်။
"အရဟတော" - ကိလေသာ အဟောင်းအမြင်း၊ အယူဝါဒ အဟောင်းအမြင်းတို့မှ ကင်းဝေးတော်မူပြီး၊ သံသရာဝဋ်ဆင်းရဲမှ လွတ်မြောက်ရာ နည်းလမ်းသစ် (Novel Path) ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိတော်မူသော၊ "သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ" - သတ္တဝါတို့၏ အောင်မြင်မှုအတွက် မရှိမဖြစ် လိုအပ်သော ဆန္ဒ၊ ဝီရိယ၊ စိတ်၊ ပညာတည်းဟူသော ဣဒ္ဓိပါဒ် ၄ ပါး (The Four Bases of Power) ကို ဆရာမကူ သယမ္ဘူဉာဏ်တော်မြတ်ဖြင့် ကိုယ်တော်တိုင် တီထွင်ဖန်တီး ထိုးထွင်းသိမြင်တော်မူသော၊ "တဿ ဘဂဝတော" - ဘုန်းတော်ခြောက်ပါးနှင့် ပြည့်စုံတော်မူသော ထိုမြတ်စွာဘုရားရှင်အား "နမော" - ရိုသေမြတ်နိုး လက်အုပ်မိုး၍ ရှိခိုးကန်တော့လိုက်ရပါ၏ ဘုရား။
ဆက်လက်ပြီးတော့လည်း "အနန္တော အနန္တငါးပါး" ကို အာရုံပြုကြရအောင်။ ဗုဒ္ဓဂုဏ်တော်၊ ဓမ္မဂုဏ်တော်၊ သံဃာဂုဏ်တော်၊ မိဘဂုဏ်တော်၊ ဆရာသမားဂုဏ်တော် ဆိုတဲ့ အနန္တငါးပါးသော ကျေးဇူးရှင်ကြီးတွေကို ဦးထိပ်ထားပြီးတော့၊ "တီထွင်သူများသည် လောကအတွက် နည်းပညာသစ်များ ဖန်တီးသကဲ့သို့၊ မိမိတို့သည်လည်း ဘဝပြဿနာများကို ဖြေရှင်းနိုင်သော ဉာဏ်ပညာသစ်များ တီထွင်နိုင်ကြပါစေ" လို့ ဦးဇင်းက ရှေးဦးစွာ မေတ္တာပို့သ ဆုတောင်းပေးလိုက်ပါတယ် သူတော်ကောင်းတို့ရေ။
၁။ ဉာဏ်အလင်း စူးစမ်းခြင်း (Investigative Meditation)
ကိုင်း... တရားမဟောခင်၊ တရားမနာခင်မှာ စိတ်ကလေးကို အရင်ဆုံး ထက်မြက်သွားအောင်၊ စူးစမ်းလိုစိတ် (Curiosity) ဖြစ်လာအောင် ပြင်ဆင်ကြရအောင်။ ဒီနေ့တော့ "ဝိမံသ" (Investigation/Analysis) ကို ဦးစားပေးပြီး ရှုမှတ်ကြမယ်။
သူတော်ကောင်းတို့... မျက်လုံးလေးတွေကို မှိတ်ထားပါ။ ပုံမှန် ရှုနေကျ ဝင်လေထွက်လေကိုပဲ၊ ဒီနေ့တော့ "သိပ္ပံပညာရှင်" (Scientist) တစ်ယောက်လို စူးစမ်းကြည့်ပါ။
"လေက ဘယ်လို ဝင်လာသလဲ... ဘယ်နားမှာ ထိသလဲ... ပူသလား၊ အေးသလား... တိုသလား၊ ရှည်သလား..."
ရိုးရိုးလေး မှတ်တာ မဟုတ်ဘဲ၊ သူ့ရဲ့ သဘောတရားကို "ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာ" (Analyze) လုပ်တဲ့ ပုံစံနဲ့ စောင့်ကြည့်ပါ။ စိတ်ထဲမှာ "အဖြေရှာမယ်" ဆိုတဲ့ တက်ကြွမှုလေး ထားပြီး၊ ခန္ဓာရဲ့ ဖြစ်စဉ်တွေကို ဓာတ်ခွဲခန်းထဲက နမူနာပစ္စည်းလို သဘောထားပြီး ခဏလောက် လေ့လာကြည့်ကြပါစို့။
၂။ သိပ္ပံရှုထောင့် (R&D Management & The Innovation Funnel)
သူတော်ကောင်းတို့ရေ... "တီထွင်မှု" (Innovation) ဆိုတာ ဘာလဲ။ လူအများစုက တီထွင်မှုဆိုတာ ပါရမီရှင်တွေ၊ အိုင်းစတိုင်းတို့၊ အက်ဒီဆင်တို့လို လူတွေမှ လုပ်နိုင်တယ်လို့ ထင်ကြတယ်။
ခေတ်သစ် စီမံခန့်ခွဲမှု ပညာရပ် (Modern Management) မှာတော့ Innovation ဆိုတာ စနစ်တကျ လုပ်ဆောင်ရတဲ့ "R&D Process" (Research and Development) တစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။
စိတ်ကူးပေါက်ရာ လုပ်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ အဆင့်ဆင့် ဖြတ်သန်းရတဲ့ စနစ်တစ်ခု ရှိပါတယ်။ အဲဒါကို "The Innovation Funnel" (တီထွင်မှု နှာခေါင်းပေါက်ပုံစံ) လို့ ခေါ်ပါတယ်။
၁။ Ideation (စိတ်ကူးများ ထုတ်ခြင်း):
ဒါက Funnel ရဲ့ အကျယ်ဆုံး အပိုင်း။ စိတ်ကူးပေါင်းစုံကို စုစည်းရတယ်။ (Brainstorming)။ မဖြစ်နိုင်တာတွေ၊ ရူးကြောင်ကြောင် နိုင်တာတွေ အကုန်ပါတယ်။
၂။ Selection/Filtering (ရွေးချယ်စိစစ်ခြင်း):
ရလာတဲ့ စိတ်ကူးတွေထဲက လက်တွေ့ဖြစ်နိုင်တာ၊ အကျိုးရှိတာကို ရွေးထုတ်ရတယ်။ မလိုအပ်တာတွေကို ပယ်ရတယ်။
၃။ Prototyping & Testing (နမူနာပြလုပ်ခြင်းနှင့် စမ်းသပ်ခြင်း):
ရွေးထားတဲ့ စိတ်ကူးကို လက်တွေ့ အကောင်အထည် ဖော်ကြည့်တယ်။ စမ်းသပ်တယ်။ မှားရင် ပြင်တယ် (Trial and Error)။ သောမတ်အက်ဒီဆင် မီးလုံးထွင်တုန်းက အကြိမ် တစ်ထောင်လောက် စမ်းသပ်ခဲ့ရတယ်။ ကျရှုံးမှု (Failure) ဟာ တီထွင်မှုရဲ့ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုပါပဲ။
၄။ Execution (လက်တွေ့ အကောင်အထည်ဖော်ခြင်း):
နောက်ဆုံး အောင်မြင်တဲ့ နမူနာကိုမှ ဈေးကွက်ထဲ တင်ပို့တာ၊ လက်တွေ့ အသုံးပြုတာ ဖြစ်ပါတယ်။
ဒီနေရာမှာ အရေးကြီးတာက "Design Thinking" ပါ။ "ငါ ဘာလုပ်ချင်လဲ" ဆိုတာထက် "User (သုံးစွဲသူ) ဘာလိုအပ်လဲ"၊ "ပြဿနာ (Problem) က ဘာလဲ" ဆိုတာကို အရင် ရှာဖွေရပါတယ်။ ပြဿနာကို မှန်မှန်ကန်ကန် သိမှ ဖြေရှင်းနည်း (Solution) အသစ် ထွက်လာမှာပါ။
ကိုင်း... ဒီပုံကို ကြည့်ပါ။ စိတ်ကူးတိုင်း အောင်မြင်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ စနစ်တကျ စိစစ်၊ စမ်းသပ်၊ ပြုပြင်မှသာ တန်ဖိုးရှိတဲ့ တီထွင်မှု ဖြစ်လာတာပါ။
၃။ ဓမ္မရှုထောင့် (ဣဒ္ဓိပါဒ် ၄ ပါးနှင့် အောင်မြင်ရေး)
အခု... ဒီ R&D သဘောတရားကို ဦးဇင်းတို့ရဲ့ ဓမ္မဘက်ကို လှည့်ကြည့်ရအောင်။
ဘုရားရှင်က လောကီကိစ္စပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ လောကုတ္တရာကိစ္စပဲ ဖြစ်ဖြစ် အောင်မြင်ဖို့၊ ပြီးမြောက်ဖို့အတွက် "ဣဒ္ဓိပါဒ် ၄ ပါး" (Four Bases of Power) မရှိမဖြစ် လိုအပ်တယ်လို့ ဟောကြားခဲ့ပါတယ်။ ဒါဟာ ဗုဒ္ဓရဲ့ R&D Formula ပါပဲ။
၁။ ဆန္ဒ (Chanda - Passion/Desire):
"လုပ်ချင်စိတ် ပြင်းပြခြင်း"။ R&D မှာ Ideation အဆင့်ပေါ့။ သိချင်စိတ်၊ တတ်ချင်စိတ်၊ အောင်မြင်ချင်စိတ် (Spark) မရှိရင် ဘာမှ စလို့ မရပါဘူး။ တဏှာ (Craving) နဲ့ မတူပါဘူး။ ဆန္ဒ ဆိုတာ "To Do" (ကတ္တုကမျတာ) ပါ။
၂။ ဝီရိယ (Viriya - Energy/Effort):
"မလျော့သော လုံ့လ"။ Prototyping အဆင့်ပေါ့။ အက်ဒီဆင်လို အကြိမ်ကြိမ် ကျရှုံးပေမယ့် မရပ်တန့်ဘဲ ဆက်စမ်းသပ်နေတဲ့ စိတ်ဓာတ်။ "အရေအကြော အရိုးသာ ကြွင်းပါစေ" ဆိုတဲ့ စိတ်ဓာတ်။
၃။ စိတ္တ (Citta - Consciousness/Focus):
"စိတ်စိုက်ခြင်း"။ Execution အဆင့်မှာ အာရုံမလွင့်ဘဲ၊ ကိုယ်လုပ်နေတဲ့ အလုပ်ပေါ်မှာ တစိုက်မတ်မတ် ထားရှိခြင်း။ စိတ်က ပြန့်ကျဲနေရင် (Scattered mind) ဘယ်တော့မှ ထူးခြားတာ မထွက်လာပါဘူး။
၄။ ဝိမံသ (Vimamsa - Investigation/Wisdom):
"ပညာဖြင့် စူးစမ်းဆင်ခြင်ခြင်း"။ ဒါက အရေးကြီးဆုံး R&D Factor ပါ။ "ဘာလို့ မှားတာလဲ၊ ဘယ်လို ပြင်ရမလဲ၊ အကြောင်းအကျိုးက ဘာလဲ" ဆိုတာကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာတာ (Analysis) ပါ။ ဝိမံသ မပါရင် "ကန်းသော ဝီရိယ" ဖြစ်ပြီး၊ အပင်ပန်းသာ ခံရမယ်၊ အရာမထင်ပါဘူး။
တီထွင်မှုနေ့မှာ ဒီ ၄ ချက်ကို နှလုံးသွင်းပါ။ ဆန္ဒရှိရမယ်၊ ကြိုးစားရမယ်၊ အာရုံစိုက်ရမယ်၊ ဉာဏ်နဲ့ ယှဉ်ရမယ်။ ဒါမှသာ "Innovation" ဖြစ်မှာပါ။
၄။ ဝိပဿနာ ယန္တရား (Vipassana Mechanism Integration)
အခု... အရေးကြီးဆုံးဖြစ်တဲ့ "ဒိဋ္ဌိဖြုတ် ရှုကွက်" ကို သွားကြရအောင်။ ဒီ "ငါ တီထွင်တယ်၊ ငါ့ဉာဏ်ကောင်းတယ်" ဆိုတဲ့ အစွဲကို ဘယ်လို ဖြုတ်မလဲ။
ခန္ဓာဖွဲ့နည်း (Aggregates Assembly):
စိတ်ကူးအသစ် တစ်ခု (New Idea) ပေါ်လာတဲ့ အချိန်ကို ဓာတ်ခွဲကြည့်မယ်။
၁။ သညာက္ခန္ဓာ: အတိတ်က မှတ်သားထားတဲ့ အချက်အလက် (Data) တွေကို ပြန်ခေါ်ယူခြင်း။
၂။ သင်္ခါရက္ခန္ဓာ: အချက်အလက်တွေကို ပေါင်းစပ်ခြင်း၊ ပြုပြင်ခြင်း (Processing/Synthesis)။ ဒါကို Creativity လို့ ခေါ်တယ်။
၃။ ဝိညာဏက္ခန္ဓာ: စိတ်ကူးအသစ်ကို သိလိုက်တဲ့ စိတ်။
၄။ ရူပက္ခန္ဓာ: ဦးနှောက်အာရုံကြောများ လှုပ်ရှားမှု။
ဒီနေရာမှာ "ငါ" (Self) ဘယ်မှာ ရှိသလဲ။ ဖန်တီးရှင် (Creator) ဆိုတာ ရှိသလား။
ဒိဋ္ဌိဖြုတ်နည်း (Instruction):
အကြံကောင်း ပေါ်လာတဲ့အခါ... "ငါ တီထွင်လိုက်တာ" လို့ မမှတ်ပါနဲ့။
"အကြောင်းအကျိုး တိုက်ဆိုင်သွားတယ်... သိတယ်... အချက်အလက်တွေ ပေါင်းစပ်သွားတယ်... သိတယ်... ဉာဏ်ပွင့်သွားတယ်... သိတယ်" လို့ပဲ မှတ်ပါ။
"AI (ဉာဏ်ရည်တု) ၏ ဥပမာ" (AI Analogy):
AI တစ်ခုက ပုံဆွဲပြတယ်၊ စာရေးပြတယ်။ လူတွေက "AI က တော်လိုက်တာ" လို့ ပြောတယ်။ တကယ်တော့ AI မှာ "ငါ" မရှိဘူး။ Data တွေ (သညာ) ကို Algorithm (သင်္ခါရ) နဲ့ ပေါင်းပြီး Output ထုတ်လိုက်တာ။
ထို့အတူပါပဲ... ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ စိတ်ဆိုတာ "Biological Intelligence" ပါ။ အတိတ်က သင်ယူထားတာတွေ၊ အတွေ့အကြုံတွေ (Input) ကို ဣဒ္ဓိပါဒ် ၄ ပါး (Algorithm) နဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်တော့ "တီထွင်မှု" (Output) ထွက်လာတာပါ။
"Creator God" (ဖန်ဆင်းရှင်) မရှိသလို၊ "Creator Self" (ဖန်ဆင်းရှင် အတ္တ) လည်း မရှိပါဘူး။ အကြောင်းအကျိုး (Cause & Effect) သက်သက်ပါပဲ။
အဲဒီလို ရှုမှတ်လိုက်တဲ့အခါ "ငါ တတ်တယ်" ဆိုတဲ့ မာန (Mana) ပျောက်သွားပြီး၊ "ဝိမံသ" (Panna) သက်သက် ဉာဏ်သက်သက် စင်ကြယ်စွာ အလုပ်လုပ်ပုံကို မြင်လာပါလိမ့်မယ်။
၅။ ဖြစ်ရပ်မှန် ဇာတ်လမ်း (Case Study: Case-2411)
ဒီအကြောင်းကို ပြောရရင် ဦးဇင်းတို့ သွာဂတပြတိုက်မှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ "တီထွင်မှု လွန်ကဲခြင်း" အကြောင်း သင်ခန်းစာယူစရာ ဇာတ်လမ်းလေး (Case Study) တစ်ပုဒ်ကို သတိရမိပါတယ်။ သေချာ နာယူကြည့်ကြပါဦး။ Case-2411 လို့ မှတ်တမ်းတင်ထားတဲ့ ကိစ္စလေးပါ။
ဖြစ်စဉ်က ဒီလို... ၂၀၂၃ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ ၂၁ ရက်၊ တီထွင်မှုနေ့ပေါ့။ ပြတိုက်ရဲ့ "Restoration Lab" (ရှေးဟောင်းပစ္စည်း ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းရေး ဓာတ်ခွဲခန်း) မှာ "မောင်သစ်" (အမည်လွှဲ) ဆိုတဲ့ ဝန်ထမ်းလေး ရှိတယ်။ သူက လူငယ်၊ မီးတောက်လို တက်ကြွတယ်။ အမြဲတမ်း Idea အသစ်တွေနဲ့ နေတာ။
ပြဿနာက သူက "R&D Process" ကို ကျော်ချင်တယ်။ Policy 29 (Innovation Management) နဲ့ Article 29.2 (Unauthorized Experiments) မှာ "မည်သည့် ဓာတုဗေဒဆေးရည် အသစ်ကိုမဆို စမ်းသပ်မှု (Testing) အဆင့်ဆင့် မလုပ်ဘဲ မူရင်းပစ္စည်းပေါ် တိုက်ရိုက် မသုံးရ" လို့ တားမြစ်ထားတယ်။
အဲဒီနေ့က ရွှေပြားဟောင်း တစ်ချပ်ကို သန့်ရှင်းရေး လုပ်ရမယ့် အလှည့်။ ပုံမှန် နည်းလမ်းက ကြာတယ်။ မောင်သစ်က "ဟာ... ဒီခေတ်ကြီးမှာ ဘာလို့ ရှေးရိုးကြီး လုပ်နေမှာလဲ။ ငါ ဆေးနည်းသစ် ထွင်လိုက်မယ်" ဆိုပြီး၊ သူ့ဉာဏ်နဲ့သူ အက်ဆစ်ပျော့ တစ်မျိုးရယ်၊ ဆပ်ပြာရည် တစ်မျိုးရယ်၊ အရောင်ချွတ်ဆေး တစ်မျိုးရယ်ကို ရောစပ်လိုက်တယ်။ (Ideation တော့ ရှိတယ်၊ Vimamsa/Testing မပါဘူး)။
သူက "ဒါဆို မြန်မြန်ပြောင်မှာပဲ" ဆိုပြီး အဲဒီ အရည်ကို ရွှေပြားပေါ် တိုက်ရိုက် လောင်းချလိုက်တယ်။
ရလဒ်က ဘာဖြစ်မလဲ။ ဓာတ်ပြုမှု (Reaction) ချက်ချင်း ဖြစ်ပြီး၊ အငွေ့တွေ ထွက်လာတယ်။ "ရှဲ....." ဆိုတဲ့ အသံနဲ့အတူ ရွှေပြားပေါ်က ရှေးဟောင်း စာလုံးတွေဟာ မည်းပြီး ပျက်စီးသွားတယ်။ ရွှေမဟုတ်တဲ့ သတ္တုစပ် (Alloy) တွေက အက်ဆစ်နဲ့ ဓာတ်ပြုပြီး အရောင်ပြောင်းသွားတာ။
မောင်သစ် မျက်နှာပျက်ပြီး "ဒုက္ခပါပဲ" ဆိုပြီး ရေနဲ့ ဆေးချပေမယ့် နောက်ကျသွားပြီ။ ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ် တစ်ခု ထိခိုက်သွားတယ်။
ဦးဇင်းတို့ Template T246 (Restoration Incident Report) နဲ့ စစ်ဆေးတော့ မောင်သစ်ရဲ့ လက်ချက်မှန်း သိရတယ်။
ဦးဇင်းက သူ့ကို ခေါ်ပြီး ဆုံးမရတယ်။
"မောင်သစ်... မင်းမှာ 'ဆန္ဒ' (Passion) ရှိတာ ကောင်းတယ်။ ဒါပေမဲ့ 'ဝိမံသ' (Wisdom/Investigation) မပါရင် အဲဒီ ဆန္ဒဟာ အန္တရာယ်ပဲ။ တီထွင်တယ် ဆိုတာ စိတ်ကူးပေါက်ရာ လုပ်တာ မဟုတ်ဘူး။ အကြောင်းအကျိုး (Chemistry) ကို နားလည်ပြီး စမ်းသပ်ရတာ။ မင်းက ဣဒ္ဓိပါဒ် ၄ ပါး မညီညွတ်တော့ အောင်မြင်မှု မရဘဲ ပျက်စီးမှု ရတာပေါ့" လို့ ရှင်းပြရတယ်။
၆။ နိဂုံးချုပ် (သစ္စာလေးပါးနှင့် ချိတ်ဆက်ခြင်း)
ကိုင်း... ဒီဇာတ်လမ်းလေးကို သင်ခန်းစာယူပြီး ကိုယ့်ဘဝကို ပြန်ကြည့်ကြစို့။ "Innovation" (တီထွင်မှု) ဆိုတာ ပြင်ပလောကမှာပဲ လိုတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကိုယ့်ဘဝ၊ ကိုယ့်စိတ်ကိုလည်း Innovate လုပ်ဖို့ လိုပါတယ်။
အကျင့်ဟောင်းတွေ၊ အတွေးဟောင်းတွေ (Old Habits) နဲ့ပဲ နေနေရင်၊ ရလဒ်ဟောင်း (Dukkha) ပဲ ရနေမှာပါ။ နည်းလမ်းသစ် (Noble Eightfold Path) ကို သုံးပြီး စိတ်ကို Upgrade လုပ်ရပါမယ်။ ဒါပေမဲ့ မောင်သစ်လို စိတ်မြန်လက်မြန် မလုပ်ဘဲ၊ ဝိမံသ (ပညာ) ဦးစီးပြီး စနစ်တကျ ကျင့်ကြံဖို့ လိုပါတယ်။
နိဂုံးချုပ်အနေနဲ့ သစ္စာလေးပါးနဲ့ ချိတ်ဆက်ပြီး ကြည့်ကြရအောင်။
အမြဲတမ်း အသစ်အသစ်သော ပြဿနာများ၊ ဒုက္ခများကို ဖန်တီးနေတတ်သော ခန္ဓာစက်ရုံကြီးသည် "ဒုက္ခသစ္စာ"။
အဲဒီ ဒုက္ခတွေကို တီထွင်ဖန်တီးနေတဲ့ (Originator of Suffering) တဏှာလိုချင်စိတ်သည် "သမုဒယသစ္စာ"။
ပြုပြင်ဖန်တီးမှု သင်္ခါရဟူသမျှ ငြိမ်းအေးသွားပြီး၊ အသစ်ထပ်မဖြစ်သော နိဗ္ဗာန်သည် "နိရောဓသစ္စာ"။
အဲဒီ နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ဖို့အတွက် ဣဒ္ဓိပါဒ် ၄ ပါး အခြေခံသော မဂ္ဂင်ရှစ်ပါး (The Path of Innovation) သည် "မဂ္ဂသစ္စာ" ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။
ဒါကြောင့် ယနေ့ ကမ္ဘာ့တီထွင်မှုနေ့မှာ ဟောကြားအပ်သော 'တီထွင်မှုနှင့် ဉာဏ်' တရားတော်ကို နာယူကြရသော သင်သူတော်ကောင်း အပေါင်းတို့သည် မိမိတို့၏ ဘဝအောင်မြင်ရေးအတွက် ဣဒ္ဓိပါဒ် ၄ ပါးကို လက်ကိုင်ပြုကြပြီး၊ ဝိမံသဉာဏ်ဖြင့် အမှားအမှန်ကို ဝေဖန်ပိုင်းခြားကာ၊ သံသရာမှ ထွက်မြောက်ရာ နည်းလမ်းမှန်ကို တီထွင်ဖန်တီး နိုင်ကြပါစေကုန်သတည်း။
"ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု"
"ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု"
"ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု"
သာဓု... သာဓု... သာဓု။
ဘိက္ခု ဣန္ဒသောမ သိရိဒန္တမဟာပါလက
The Office Of Siridantamahapalaka
The Hswagata Buddha Tooth Relics Preservation Private Museum.
နေ့စွဲ - ၂၀၂၃ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ ၂၁ ရက်
ORCID: 0009-0000-0697-4760
Website: www.siridantamahapalaka.com
Sao Dhammasami @ Bhikkhu Indasoma Siridantamahapalaka is Specially trained in Buddhist archaeology and historical tracking of tooth relics through stūpa research registries; integrates archaeological charts, travel accounts, and museum records to support preservation for study and veneration.
သူတော်ကောင်းတို့အနေဖြင့် ဓမ္မဗဟုသုတများ ပိုမိုဆွေးနွေးလိုပါက ဦးဇင်းတို့၏ Facebook Group ဖြစ်သော https://www.facebook.com/share/g/1AefhUBU85/ တွင်လည်း ဝင်ရောက် လေ့လာနိုင်ကြပါတယ်လို့ ဖိတ်ခေါ်အပ်ပါတယ်။ အားလုံး ကိုယ်စိတ်နှစ်ဖြာ ကျန်းမာ ချမ်းသာကြပါစေ။
