ကဲ... ဒီနေ့ ၂၀၂၂ ခုနှစ်၊ ဖေဖော်ဝါရီလ ၁၆ ရက် (Day 47) မှာတော့ ဦးဇင်းတို့ သာသနာတော်ရဲ့ တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်တဲ့ ရတနာတစ်ပါးဖြစ်တဲ့ "သွားတော်မြတ်" တွေရဲ့ သမိုင်းကြောင်းနဲ့ အဲဒါတွေကို သိပ္ပံနည်းကျ ဘယ်လို ရှာဖွေဖော်ထုတ်ခဲ့ကြသလဲဆိုတာကို ဆွေးနွေးကြမယ်နော်။ ခေါင်းစဉ်လေးက "သွားတော်မြတ်နဲ့ သမိုင်းကြောင်း" တဲ့။ ဦးဇင်းတို့က Case Studies တွေနဲ့အတူ ခေတ်သစ် Archaeology (ရှေးဟောင်းသုတေသနပညာ) ရှုထောင့်ကနေ ဓာတ်တော်မြတ်တွေရဲ့ သမိုင်းသက်သေတွေကို အားစိုက်ပြီး ဝေေဝဆာဆာ ဟောကြားပေးမယ်။
၂၀၂၂ ခုနှစ်၊ ဖေဖော်ဝါရီလ ၁၆ ရက် - Day 47
"သွားတော်မြတ်နဲ့ သမိုင်းကြောင်း - ရှေးဟောင်းသုတေသနမှသည် သဒ္ဓါတရား၏ သက်သေများဆီသို့"
နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။
နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။
နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။
ကဲ... ရောက်ရှိလာကြတဲ့ ဒကာ၊ ဒကာမတို့ရေ... ဒီနေ့ ဦးဇင်းက မေးခွန်းလေးတစ်ခုနဲ့ စတင်ချင်တယ်ဗျာ။ "ဒကာတို့... သမိုင်းဆိုတာ စာအုပ်ထဲမှာပဲ ရှိတာလား? ဒါမှမဟုတ် လက်နဲ့ ကိုင်တွယ်လို့ရတဲ့ အရာဝတ္ထုတွေထဲမှာရော ရှိနေသလား?"။ တကယ်တော့ သမိုင်းဆိုတာ အတိတ်က ချန်ထားခဲ့တဲ့ "ခြေရာ" တွေပဲလေ။ အဲဒီခြေရာတွေထဲမှာမှ မြတ်စွာဘုရားရှင်ရဲ့ သွားတော်မြတ်တွေဟာ သာသနာတော်ရဲ့ အခိုင်မာဆုံးသော သမိုင်းသက်သေတွေပဲ ဖြစ်ပါတယ်။
ဒါကို ဦးဇင်းတို့က Archaeology (ရှေးဟောင်းသုတေသန) နည်းစနစ်တွေနဲ့ ကြည့်မယ်ဆိုရင် ဓာတ်တော်မြတ်တွေဟာ "Material Culture" (ရုပ်ဝတ္ထုဆိုင်ရာ ယဉ်ကျေးမှု) ရဲ့ ထိပ်တန်း အမွေအနှစ်တွေပေါ့။
သွားတော်မြတ်များရဲ့ သမိုင်းကြောင်းကို ပါဠိတော်နဲ့ ကျမ်းဂန်လာ အကိုးအကားတွေအရ ကြည့်ရအောင် -
ပါဠိတော်: "ဧကာ ဒါဌာ တိဒသပုရေ၊ ဧကာ နာဂပုရေ အဟု။ ဧကာ ဂန္ဓာရဝိသယေ၊ ဧကာ စ ကလိင်္ဂရာဇိနော။"
မြန်မာပြန် အနှစ်ချုပ်ကတော့ - "မြတ်စွာဘုရားရှင်ရဲ့ စွယ်တော်မြတ် ၄ ဆူဟာ နတ်ပြည်မှာ တစ်ဆူ၊ နဂါးပြည်မှာ တစ်ဆူ၊ ဂန္ဓာရတိုင်းမှာ တစ်ဆူနဲ့ ကလိင်္ဂတိုင်းမှာ တစ်ဆူ ကိန်းဝပ်တော်မူကြတယ်" တဲ့။
ဒကာကြီးတစ်ယောက်က မေးလိမ့်မယ်... "အရှင်ဘုရား... ဒါက စာထဲမှာ ပါတာပဲလေ၊ ရှေးဟောင်းသုတေသန ပညာရပ်တွေနဲ့ ဘယ်လိုများ သက်သေပြလို့ ရမလဲဘုရား" လို့။
ဆိုင်တာမှ အင်မတန် ဆိုင်တာပေါ့ ဒကာကြီးရဲ့။ ရှေးဟောင်းသုတေသနမှာ "Contextual Evidence" (ပတ်ဝန်းကျင်ဆိုင်ရာ သက်သေ) ဆိုတာ ရှိတယ်လေ။ သွားတော်မြတ်တွေကို ဌာပနာထားတဲ့ စေတီပုထိုးတွေ၊ အဲဒီမှာ တွေ့ရတဲ့ ကျောက်စာတွေ၊ အရိုးအိုး (Reliquaries) တွေဟာ သမိုင်းကို ပြန်လည် ဖော်ထုတ်ပေးတာ။ ဥပမာ - သီရိလင်္ကာနိုင်ငံက သွားတော်မြတ် စံကျောင်းတော် (Temple of the Tooth) ဆိုရင် ခေတ်အဆက်ဆက် မင်းတွေရဲ့ မှတ်တမ်းတွေနဲ့အတူ Stratigraphy (မြေလွှာနိယာမ) အရပါ သမိုင်းကြောင်း ခိုင်မာနေတာမျိုးပေါ့။
ဦးဇင်းတို့ Hswagata Museum မှာရှိတဲ့ သွားတော်မြတ်တွေနဲ့ ဓာတ်တော်တွေကိုလည်း ဒီလိုပဲ အမှတ်တမဲ့ မထားဘူး ဒကာတို့ရေ။ Archaeological Cataloging နည်းစနစ်တွေကို သုံးပြီး၊ T101 မှ T250 Template တွေနဲ့ စနစ်တကျ မှတ်တမ်းတင်ရတာ။ ဓာတ်တော်ကို ဖူးရုံတင် မဟုတ်ဘဲ အဲဒီဓာတ်တော် ဘယ်ခေတ်က၊ ဘယ်အရပ်က၊ ဘယ်လို ကြွလာတယ်ဆိုတဲ့ Provenance (မူလဇစ်မြစ်) ကို သုတေသန လုပ်ရတာဟာ သဒ္ဓါတရားကို ပိုပြီး ခိုင်မာစေတာပေါ့။
အခု ဒကာမကြီးတစ်ယောက်က မေးဦးမယ်... "အရှင်ဘုရား... သွားတော်မြတ်တွေကို သိပ္ပံနည်းကျ စစ်ဆေးဖို့အတွက် Carbon Dating တွေ ဘာတွေ လုပ်လို့ ရပါသလားဘုရား" လို့။
အေး... အဲဒါကတော့ အင်မတန် သတိထားရမယ့် ကိစ္စပဲ ဒကာမကြီးရဲ့။ ဓာတ်တော်မြတ်တွေဆိုတာ ပူဇော်အပ်တဲ့ အရာတွေမို့လို့ ပျက်စီးစေမယ့် စမ်းသပ်မှု (Destructive Testing) တွေကို ရှောင်ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ X-ray Fluorescence (XRF) တို့၊ CT Scan တို့လို အပြင်ပန်းကနေ ကြည့်တဲ့နည်းတွေနဲ့တော့ ဓာတ်တော်တွေရဲ့ ရုပ်ဝတ္ထုဖွဲ့စည်းပုံ (Composition) ကို လေ့လာလို့ ရတယ်။ ဦးဇင်းတို့ The Office Of Siridantamahapalaka မှာတော့ ဒီလို သိပ္ပံနည်းကျ အချက်အလက်တွေကို သမိုင်းကြောင်းနဲ့ တိုက်ဆိုင်စစ်ဆေး (Cross-referencing) ပြီးမှသာ အတည်ပြုတာ ဖြစ်ပါတယ်။
စီမံခန့်ခွဲမှု (Management) ရှုထောင့်က ကြည့်ရင်လည်း သမိုင်းဝင် အမွေအနှစ်တွေကို စောင့်ရှောက်တာဟာ "Legacy Management" (အမွေအနှစ် စီမံခန့်ခွဲမှု) ပဲ။ ဓာတ်တော်မြတ်တွေကို မပျက်မစီးအောင်၊ သမိုင်းအထောက်အထားတွေ မပျောက်ပျက်အောင် ထိန်းသိမ်းတာဟာ နောင်လာနောက်သားတွေအတွက် သာသနာ့အလင်းရောင်ကို လက်ဆင့်ကမ်းတာပေါ့။
ဦးဇင်းတို့ Case Studies တွေထဲမှာဆိုရင် သွားတော်မြတ်တွေကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် မင်းတွေ၊ ပြည်သူတွေဟာ အသက်နဲ့လဲပြီး စောင့်ရှောက်ခဲ့ကြတာကို တွေ့ရတယ်။ ဒါဟာ archaeology အရဆိုရင် "Cultural Resilience" (ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှု) လို့ ခေါ်တာပေါ့။ ဓာတ်တော်မြတ်တွေရဲ့ အေးရိပ်က လူတွေကို သမိုင်းအသိတွေ ပေးသလို၊ အဲဒီသမိုင်းအသိက ဒကာတို့ရဲ့ သဒ္ဓါတရားကို ပိုပြီး နက်ရှိုင်းစေတာ။
ကဲ... ဒီနေ့ တရားပွဲလေးကို ဝေေဝဆာဆာ အနှစ်ချုပ်ရရင်တော့ -
သွားတော်မြတ်တွေရဲ့ သမိုင်းကြောင်းဆိုတာ ဒဏ္ဍာရီမဟုတ်ဘဲ ခိုင်လုံတဲ့ သက်သေအထောက်အထားတွေနဲ့ တည်ရှိနေတာ ဖြစ်ပါတယ်။ ရှေးဟောင်းသုတေသနပညာနဲ့ ဓမ္မကို ပေါင်းစပ်ပြီး ဓာတ်တော်မြတ်တွေကို သိပ္ပံနည်းကျရော၊ သဒ္ဓါတရားနဲ့ပါ စောင့်ရှောက်ကြပါ။ အဲဒီလို လုပ်နိုင်မယ်ဆိုရင် ဒကာတို့ရဲ့ သာသနာပြုလုပ်ငန်းတွေဟာ သမိုင်းမှာပါ ကမ္ပည်းတင်ကျန်ရစ်မှာ အမှန်ပဲပေါ့ ဒကာတို့ရေ။
အားလုံးပဲ သမိုင်းဝင် သွားတော်မြတ်တွေရဲ့ ဂုဏ်ကျေးဇူးကို အာရုံပြုရင်း၊ ဓာတ်တော်မြတ်တွေရဲ့ အေးရိပ်အောက်မှာ သာသနာပြုရင်း သမိုင်းပေးတာဝန်တွေကို ကျေပွန်စွာ ထမ်းဆောင်နိုင်ကြပါစေလို့ ဦးဇင်းက အနုမောဒနာပြုရင်း ဆုတောင်းပေးလိုက်ပါတယ်ဗျာ။
သာဓု... သာဓု... သာဓု။
Ashin Dhammasami (Dhamma Talk By)
Custodian of the Buddha Tooth Relics
Director, Hswagata Buddha Tooth Relics Preservation Private Museum
Date: 16 February 2022