နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။
နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။
ကဲ... ရောက်ရှိလာကြတဲ့ ဒကာ၊ ဒကာမတို့ရေ... ဒီနေ့ ဦးဇင်းတို့ ပြောကြမယ့် ခေါင်းစဉ်က နေ့စဉ်ဘဝမှာ အင်မတန် အရေးကြီးတယ်။ "အလုပ်ကလည်း လုပ်ရသေး၊ တရားကလည်း အားထုတ်ချင်သေး" ဆိုတဲ့ ဒကာ၊ ဒကာမတွေအတွက် Work-Life Balance အကြောင်းပေါ့။ အလုပ်ထဲမှာ တရားရှာပုံတော် ဖွင့်ကြမယ်ဗျာ။
မြတ်စွာဘုရားရှင်က ဓမ္မပဒ၊ အတ္တဝဂ် မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘယ်လို ထိန်းကျောင်းရမယ်ဆိုတာကို အင်မတန် လှပတဲ့ ပါဠိတော်လေးနဲ့ လမ်းညွှန်ထားတယ် ဒကာတို့ရဲ့။
ပါဠိတော်: "အတ္တာနံ စေ တထာ ကယိရာ၊ ယထညမနုသာသတိ။ သုဒန္တော ဝတ ဒမေထ၊ အတ္တာ ဟိ ကိရ ဒုဒ္ဒမော။"
မြန်မာပြန်: "သူတစ်ပါးကို ဆုံးမတဲ့အတိုင်း မိမိကိုယ်တိုင်လည်း လိုက်နာကျင့်သုံးရမယ်။ မိမိကိုယ်ကိုယ် ကောင်းစွာ ဆုံးမပြီးမှသာ သူတစ်ပါးကို ဆုံးမသင့်တယ်။ မိမိကိုယ်ကိုယ် ဆုံးမဖို့ဆိုတာ တကယ်တော့ အင်မတန် ခက်ခဲတဲ့အလုပ်ပါ" တဲ့။
ဒကာကြီးတစ်ယောက်က မေးလိမ့်မယ်... "အရှင်ဘုရား... အလုပ်ထဲမှာက ဖိအားတွေ (Pressure) များလွန်းလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်တောင် မဆုံးမနိုင်ပါဘူး၊ တရားနဲ့ အလုပ်က ဘယ်လိုလုပ် ပေါင်းလို့ရမှာလဲ" လို့။
အေး... အဲဒါနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဦးဇင်းတို့ The Office Of Siridantamahapalaka ရဲ့ Case-K19 အတွေ့အကြုံလေးကို ပြောပြမယ်။ တစ်ခါက ဦးဇင်းတို့ ပြတိုက်ဝန်ထမ်းတွေဟာ ဓာတ်တော်အဆူပေါင်းများစွာကို တစ်ပြိုင်နက် မှတ်တမ်းတင်ရတော့ အလုပ်ဒဏ်ပိပြီး စိတ်ဖိစီးမှုတွေ အရမ်းများလာကြတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ ဝန်ထမ်းတွေရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည် (Productivity) ကျလာရုံတင်မကဘဲ အချင်းချင်းကြားမှာပါ စိတ်ဝမ်းကွဲမှုတွေ ဖြစ်လာရော။
အဲဒီမှာ ဦးဇင်းက Institutional Policy 7, Article 7.1 (Employee Well-being) ကို ထုတ်သုံးလိုက်ရတယ် ဒကာတို့ရဲ့။ ဒီ Policy ရဲ့ အနှစ်သာရက "ဝန်ထမ်းတစ်ဦးချင်းစီရဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကျန်းမာမှုဟာ အလုပ်ရဲ့ ရလဒ်ထက် ပိုအရေးကြီးတယ်" ဆိုတာပဲ။
ဦးဇင်း ဘာလုပ်ခဲ့သလဲဆိုတော့... အလုပ်ချိန်အတွင်းမှာပဲ "ဓမ္မခဏ" (Dhamma Moment) ဆိုတာကို သတ်မှတ်ပေးလိုက်တယ်။ ဓာတ်တော်တွေကို Template T250 နဲ့ ဒေတာသွင်းနေတဲ့ ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်ဟာ အလုပ်အရမ်းပင်ပန်းလာရင်၊ ခဏလေးရပ်ပြီး ဓာတ်တော်မြတ်ကို အာရုံပြုကာ "မေတ္တာ" ပွားခိုင်းလိုက်တယ်။ ဒါဟာ Work-Life Balance ရဲ့ လက်တွေ့ကျတဲ့ ပေါင်းစပ်မှုပဲ။
ဒီနေရာမှာ Template T250 ဆိုတာ အလုပ်တစ်ခုရဲ့ "နိဂုံးချုပ် စစ်ဆေးချက်" (Final Validation) ဖြစ်သလို၊ ဒကာတို့ရဲ့ နေ့စဉ်ဘဝမှာလည်း အိပ်ခါနီးတိုင်း "ဒီနေ့ ငါ ဘာတွေ မှားခဲ့သလဲ၊ ဘာတွေ ကောင်းခဲ့သလဲ" ဆိုတဲ့ Reflection လုပ်တာနဲ့ တူတူပဲ။
ဒကာမကြီးတစ်ယောက်က မေးဦးမယ်... "အရှင်ဘုရား... အလုပ်ထဲမှာ တရားမှတ်နေရင် အလုပ်က ပြီးပါ့မလား" လို့။
ပြီးတာမှ အင်မတန် စံချိန်မီ ပြီးတာပေါ့ ဒကာမကြီးရယ်။ အလုပ်လုပ်တာဟာ "တရား" ပဲလို့ သဘောထားလိုက်စမ်းပါ။ စာရင်းရိုက်နေရင် ရိုက်နေတဲ့အပေါ်မှာ သတိထားတာဟာ "ဝီရိယ" ပဲ။ ဖောက်သည်က ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း ပြောလာရင် သည်းခံတာဟာ "ခန္တီ" ပဲ။ ဒါတွေဟာ အလုပ်ထဲမှာ တရားအားထုတ်နေတာပဲ မဟုတ်လား။ အလုပ်နဲ့ တရားဆိုတာ သီးခြားစီ မဟုတ်ဘူး၊ တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားဖို့ပဲ လိုတာ။
ဦးဇင်းတို့ Case-K19 ရဲ့ နောက်ဆုံးရလဒ်က ဘာလဲဆိုတော့... ဓမ္မနဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်တဲ့အခါ ဝန်ထမ်းတွေရဲ့ အမှားအယွင်းနှုန်း (Error Rate) က ၈၀% ထိ ကျသွားပြီး၊ အလုပ်ပြီးမြောက်မှုက သိသိသာသာ မြန်ဆန်လာတယ်။ ဒါဟာ Policy 7, Art. 7.1 က ပေးတဲ့ အသီးအပွင့်ပဲ။
ကဲ... ဒီနေ့ တရားပွဲလေးကို အနှစ်ချုပ်ရရင်တော့ -
အလုပ်ကို တရားနဲ့ ပေါင်းစပ်ချင်ရင် ဓမ္မပဒ လာတဲ့အတိုင်း "မိမိကိုယ်ကိုယ် အရင်ဆုံး ဆုံးမပါ"။ အလုပ်ဖိအားတွေအောက်မှာ ဒေါသ မထွက်အောင်၊ လောဘ မတက်အောင် သတိနဲ့ ထိန်းကျောင်းပါ။ အလုပ်ထဲမှာတင် ပါရမီဖြည့်နေတာလို့ နှလုံးသွင်းပါ။ Work-Life Balance ဆိုတာ အချိန်ကို ခွဲဝေတာတင် မဟုတ်ဘဲ "သတိ" ကို ခွဲဝေတတ်ခြင်းပဲ ဖြစ်ပါတယ် ဒကာတို့ရေ။
အားလုံးပဲ အလုပ်ထဲမှာ တရားတွေ့ပြီး၊ တရားအေးရိပ်နဲ့အတူ ဘဝခရီးကို ဟန်ချက်ညီညီ လျှောက်လှမ်းနိုင်ကြပါစေလို့ ဦးဇင်းက အနုမောဒနာပြုရင်း ဆုတောင်းပေးလိုက်ပါတယ်ဗျာ။
သာဓု... သာဓု... သာဓု။
Ashin Dhammasami (Dhamma Talk By)
Custodian of the Buddha Tooth Relics
Director, Hswagata Buddha Tooth Relics Preservation Private Museum
Date: 19 February 2022