နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။
အနန္တောအနန္တငါးပါးကို အာရုံပြု၍ ညီညာဖြဖြ ကန်တော့ကြပါစို့ -
နမော ဗုဒ္ဓဿ (မြတ်စွာဘုရားအား ကန်တော့ပါ၏)
နမော ဓမ္မဿ (တရားတော်မြတ်အား ကန်တော့ပါ၏)
နမော သံဃဿ (သံဃာတော်မြတ်အား ကန်တော့ပါ၏)
နမော မာတာပိတုဿ (မိဘနှစ်ပါးအား ကန်တော့ပါ၏)
နမော အာစရိယဿ (ဆရာသမားတို့အား ကန်တော့ပါ၏)။
ဒီကနေ့ သာသနာတော်နှစ် ၂၅၆၅ ခုနှစ်၊ ကောဇာသက္ကရာဇ် ၁၃၈၃ ခုနှစ်၊ တပေါင်းလပြည့်ကျော် (၉) ရက်၊ ခရစ်နှစ် ၂၀၂၂ ခုနှစ်၊ မတ်လ (၂၆) ရက်နေ့မှာ ဦးဇင်းတို့ "ပိုင်ဆိုင်မှုနှင့် စွန့်လွှတ်ခြင်း (စာဂ) - Wealth Redirection" ဆိုတဲ့ ခေါင်းစဉ်နဲ့ ဆွေးနွေးကြရအောင်။ လူတွေဟာ ပစ္စည်းဥစ္စာတွေကို စုဆောင်းဖို့ပဲ သိကြပေမယ့်၊ အဲဒီပစ္စည်းတွေကို ဘယ်လိုအကျိုးရှိအောင် လမ်းကြောင်းလွှဲ (Redirect) ပြီး ကုသိုလ်အဖြစ် ပြောင်းလဲမလဲဆိုတာကို အင်္ဂုတ္တရနိကာယ်လာ ဓနသုတ် အဆုံးအမတွေ၊ ခေတ်သစ် စီမံခန့်ခွဲမှုပညာရပ်တွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ပြီး ဦးဇင်းတို့ သွာဂတပြတိုက်ရဲ့ "Protect Dhātu" ရည်မှန်းချက်နဲ့ ချိတ်ဆက် ဟောကြားပေးသွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်။
မြတ်စွာဘုရားရှင်က အင်္ဂုတ္တရနိကာယ်၊ သတ္တကနိပါတ်၊ ဓနသုတ် (မြန်မာပြန်၊ အတွဲ ၃၊ စာမျက်နှာ ၃) မှာ သူတော်ကောင်းတို့ရဲ့ ဥစ္စာ (၇) မျိုးကို ဟောကြားထားပါတယ်။ သဒ္ဓါ၊ သီလ၊ ဟိရိ၊ ဩတ္တပ္ပ၊ သုတ၊ စာဂ၊ ပညာ တို့ ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီထဲမှာ "စာဂဓန" ဆိုတာ ပိုင်ဆိုင်မှုကို စွန့်လွှတ်ခြင်းဆိုတဲ့ ဥစ္စာပါပဲ။ "စာဂပရိဘာဝိတေန စေတသာ ဝိဟရတိ" - စွန့်လွှတ်ခြင်းဖြင့် ထုံမွမ်းအပ်တဲ့ စိတ်နဲ့ နေထိုင်ရမယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ ပိုင်ဆိုင်မှုဆိုတာ ဆုပ်ကိုင်ထားရင် အပူ၊ စွန့်လွှတ်လိုက်မှ အေးမြတဲ့ ကုသိုလ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတာ ဖြစ်ပါတယ်။
ဒီနေရာမှာ ဒကာကြီး တစ်ယောက်က မေးဦးမယ်... "ဦးဇင်းဘုရား... စွန့်လွှတ်တယ်ဆိုတာ ပိုက်ဆံလှူတာကို ပြောတာလား၊ အခုခေတ်မှာက ပိုင်ဆိုင်မှု (Assets) တွေ များမှ အလုပ်ဖြစ်တာလေ၊ စွန့်လွှတ်လိုက်ရင် ဘာကျန်မှာလဲ" လို့ပေါ့။ အေး... အင်မတန် ကောင်းတဲ့မေးခွန်းပါ။ စာဂဆိုတာ ပိုင်ဆိုင်မှုကို ဖျက်ဆီးပစ်တာ မဟုတ်ဘဲ "တန်ဖိုးရှိတဲ့ နေရာကို လမ်းကြောင်းပြောင်းပေးတာ (Wealth Redirection)" ပါပဲ။ ဦးဇင်းတို့ သွာဂတပြတိုက်မှာ ဓာတ်တော်မြတ်တွေကို စောင့်ရှောက်တဲ့အခါ "ပိုင်ဆိုင်မှု" ဆိုတဲ့ အစွဲကို အရင်ဆုံး စွန့်လွှတ်ရပါတယ်။ ဓာတ်တော်တွေကို ဦးဇင်းပိုင်တယ်၊ ငါပိုင်တယ်လို့ ဆုပ်ကိုင်ထားရင် ပဋိပက္ခတွေ ဖြစ်လာတတ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဦးဇင်းတို့က Policy Article 3.2 အရ "Custodianship" (စောင့်ရှောက်သူ) အဖြစ်ပဲ ခံယူပြီး အများပြည်သူ ဖူးမြော်နိုင်အောင် Wealth (သာသနာ့အမွေ) ကို လမ်းကြောင်းလွှဲပေးထားတာ ဖြစ်ပါတယ်။
ဦးဇင်းတို့ all cases studies ထဲက Case-B12 (Mr. B ရဲ့ ဖြစ်စဉ်) ကို ပြန်ကြည့်ရင် ပိုင်ဆိုင်မှုအပေါ်မှာ စာဂ (စွန့်လွှတ်ခြင်း) မရှိရင် ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာ တွေ့နိုင်ပါတယ်။ Mr. B ဟာ သူ့ဆီမှာရှိတဲ့ ဓာတ်တော်တွေကို "ငါပိုင်တယ်၊ ငါ့ပစ္စည်း" ဆိုတဲ့ အစွဲနဲ့ သိမ်းပိုက်ထားချင်သလို၊ အဲဒီပိုင်ဆိုင်မှုနဲ့ နာမည်ကြီးချင်တဲ့ လောဘရှိနေပါတယ်။ အဲဒီလို ဆုပ်ကိုင်ထားတဲ့အတွက်ကြောင့်ပဲ အမှန်တရား (Truth) ကို မျက်ကွယ်ပြုပြီး လိမ်လည်မှုတွေ၊ အတုအယောင် သက်သေတွေကို ဖန်တီးခဲ့ရတာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဦးဇင်းတို့က Template-T230 (Evidence Verification Record) ကို သုံးပြီး အစစ်အမှန်ကို ရှာဖွေတာဟာ ပုဂ္ဂိုလ်စွဲ ပိုင်ဆိုင်မှုကို စွန့်လွှတ်ပြီး ဓမ္မအစစ်အမှန်ကို ရှာဖွေတာ ဖြစ်ပါတယ်။
အခုခေတ် Asset Management လေ့လာနေတဲ့ လူငယ်တွေအတွက် စဉ်းစားကြည့်စို့။ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံ (Investment) တဲ့အခါ အကျိုးအမြတ်အများဆုံးရမယ့် နေရာကို ရွေးရသလိုမျိုး၊ ကုသိုလ်မှာလည်း "စာဂ" ဆိုတဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုဟာ အကောင်းဆုံးပါပဲ။ ဦးဇင်းတို့ရဲ့ ၅ နှစ်တာ အစီရင်ခံစာ (5 Years Reports) ထဲက ၂၀၂၅ ခုနှစ် အစီရင်ခံစာမှာ "Shared Responsibility" ကို အလေးပေးထားတာဟာ အဖွဲ့အစည်းပိုင် ပစ္စည်းတွေကို လူတိုင်းက ဝိုင်းဝန်းစောင့်ရှောက်ဖို့ (Collective Ownership) လမ်းကြောင်းလွှဲပေးတာပါ။ Template-T299 (Leadership Transition & Succession Planning Note) ကို သုံးပြီး အာဏာနဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို နောက်လူဆီ လွှဲပြောင်းပေးဖို့ ပြင်ဆင်တာဟာ အင်မတန် မြတ်တဲ့ "စာဂ" ပါပဲ။
ဒကာမကြီးတို့ မိသားစုဘဝမှာလည်း ဆင်ခြင်ကြည့်စို့။ မိဘတွေက သားသမီးတွေကို ပစ္စည်းအမွေတွေပဲ ပေးခဲ့ရင် အဲဒါဟာ "ဘောဂ" (ပစ္စည်းဥစ္စာ) ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီပစ္စည်းတွေကို သာသနာပြုတဲ့နေရာမှာ သုံးတတ်အောင်၊ စွန့်လွှတ်တတ်အောင် သင်ပေးခဲ့ရင်တော့ အဲဒါဟာ "စာဂဓန" (သူတော်ကောင်းဥစ္စာ) အမွေ ဖြစ်သွားပါတယ်။ ဒါဟာ ၁၂ လစာ အနုမောဒနာ Theme ထဲက မတ်လ Theme "ဒါနနှင့် စိတ်အညစ်အကြေး ဆေးကြောခြင်း" ရဲ့ အနှစ်သာရပါ။ လစဉ်မပြတ် ဒါနပြုခြင်းဟာ မိမိရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို သံသရာအတွက် "ရိက္ခာ" အဖြစ် လမ်းကြောင်းလွှဲနေတာ ဖြစ်ပါတယ်။
ဦးဇင်းတို့ သွာဂတပြတိုက်ရဲ့ ၂၀၂၅ ခုနှစ် အစီရင်ခံစာမှာ "Commitment to Truth and Peace" လို့ ဆိုထားပါတယ်။ အမှန်တရားကို လက်ခံဖို့ဆိုတာ မိမိရဲ့ အယူအဆအမှားတွေကို စွန့်လွှတ် (Sacrifice) ရတာ ဖြစ်ပါတယ်။ Template-T231 (Actions & Decisions Tracker) ကို သုံးပြီး ဆုံးဖြတ်ချက်တွေကို ပွင့်လင်းမြင်သာအောင် လုပ်တာဟာ တစ်ဦးတစ်ယောက်တည်းရဲ့ အာဏာပိုင်ဆိုင်မှုကို စွန့်လွှတ်ပြီး စနစ်အောက်မှာ အလုပ်လုပ်တာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါဟာ ခေတ်သစ် စီမံခန့်ခွဲမှုမှာ အင်မတန် အရေးကြီးတဲ့ Governance (အုပ်ချုပ်မှု) စနစ်ပါပဲ။
နိဂုံးချုပ်အနေနဲ့ ပြောရရင် ပိုင်ဆိုင်မှုဆိုတာ သေရင် ပါသွားတာ မဟုတ်ပေမယ့်၊ စွန့်လွှတ်ခြင်း (စာဂ) ဆိုတဲ့ ကုသိုလ်ကတော့ သံသရာအထိ ပါသွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒကာကြီး ဒကာမကြီးတို့လည်း မိမိတို့ ပိုင်ဆိုင်တဲ့ ဥစ္စာတွေကို စာဂဓနတွေဖြစ်အောင် ဓမ္မလမ်းကြောင်းပေါ်ကို လွှဲပြောင်းပေးကြပါလို့ တိုက်တွန်းလိုပါတယ်။ အမှန်တရား (Truth) ကို လက်ကိုင်ထားပြီး၊ စွန့်လွှတ်ခြင်းဖြင့် ငြိမ်းချမ်းမှု (Peace) ကို တည်ဆောက်နိုင်ကြပါစေ။
ယနေ့ ဟောကြားအပ်သော ပိုင်ဆိုင်မှုနှင့် စွန့်လွှတ်ခြင်း တရားတော်ကို နာယူကြည်ညိုကြရတဲ့ ကုသိုလ်ကံ စေတနာအပေါင်းတို့ကြောင့် မိမိတို့ လိုလားအပ်တဲ့ မဂ်ဖိုလ်နိဗ္ဗာန်ကို လွယ်ကူသော အကျင့်၊ မြန်ဆန်သော အသိဉာဏ်တို့ဖြင့် ရရှိနိုင်ကြပါစေကုန်သတည်း။
ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဌတု
ဗုဒ္ဓသာသနံ_မြတ်စွာဘုရား၏ အဆုံးအမ သာသနာတော်သည်
စိရံ_ကြာမြင့်စွာသော ကာလပတ်လုံး
တိဌတု_တည်ပါစေသတည်း။
သာဓု... သာဓု... သာဓု။
ဘိက္ခု ဣန္ဒသောမ သိရိဒန္တမဟာပါလက
The Office Of Siridantamahapalaka
နေ့စွဲ - ၂၀၂၂ ခုနှစ်၊ မတ်လ (၂၆) ရက်။
