Day: 145 | ၂၄ မေ ၂၀၂၆ | ဗုဒ္ဓအနွယ်တော်များနှင့် မျိုးရိုးဗီဇမာန (Buddha's Lineage & Genetic Pride) | မဟာဝဂ်၊ သာကီဝင် | Genealogy & Epigenetics
နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။
နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။
နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။
သာသနာနှစ် ၂၅၇၀၊ ကောဇာသက္ကရာဇ် ၁၃၈၈၊ ခရစ်နှစ် ၂၀၂၆ ခုနှစ်၊ မေလ (၂၄) ရက်၊ တနင်္ဂနွေနေ့ မနက်ခင်း အချိန်အခါသမယမှာ ရောက်ရှိလာကြတဲ့ သူတော်ကောင်းအပေါင်းတို့... ဒီနေ့ဟာ မေလရဲ့ နောက်ဆုံးပတ်ကို ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်တဲ့အတွက် ရာသီဥတု အပြောင်းအလဲကို ဂရုစိုက်ကြဖို့နဲ့ မိုးရာသီအတွက် ပြင်ဆင်ကြဖို့ ဦးစွာ သတိပေးလိုပါတယ်။
ဒီနေ့ ဦးပဉ္ဇင်း ဟောကြားမယ့် တရားခေါင်းစဉ်ကတော့ "အမျိုးမြတ်ခြင်းနှင့် အကျင့်မြတ်ခြင်း" ဖြစ်ပါတယ်။ ဗုဒ္ဓဝင်မှာ ဘုရားရှင်ရဲ့ ဆွေတော်မျိုးတော်တွေဖြစ်တဲ့ "သာကီဝင်မင်း" တွေဟာ မျိုးရိုးမာန (Clan Pride) အရမ်းကြီးကြပါတယ်။ "ငါတို့က ဘုရားရဲ့ ဆွေမျိုးတွေ၊ ငါတို့က နေမင်းရဲ့ အနွယ်တွေ" ဆိုပြီး မာနထားတတ်ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘုရားရှင်က "အမျိုးမြတ်ရုံနဲ့ အပါယ်မလွတ်ဘူး၊ အကျင့်မြတ်မှသာ နိဗ္ဗာန်ရောက်မယ်" ဆိုတာကို ရှင်းလင်းစွာ ဟောကြားခဲ့ပါတယ်။
တရားတော်ကို မနာကြားမီမှာ စိတ်ကို ကြည်လင်အေးချမ်းအောင် "မေတ္တာကမ္မဋ္ဌာန်း" (Metta - Samatha) ကို အရင်စီးဖြန်းကြမယ်။
သမထ (စိတ်ငြိမ်အောင် ထားခြင်း):
၁။ အာရုံယူခြင်း: မျက်စိကို မှိတ်ပြီး မိမိရဲ့ ဆွေမျိုးသားချင်းတွေ၊ မိတ်ဆွေတွေကို စိတ်ကူး (ပညတ်) နဲ့ ပုံဖော်ကြည့်ပါ။ ပြီးရင် "ဆွေတော် မျိုးတော်များ အားလုံး... ဘေးရန်ကင်းကြပါစေ၊ စိတ်ဆင်းရဲ ကင်းကြပါစေ" လို့ စိတ်ထဲက ပို့လွှတ်ပါ။
၂။ တည်ငြိမ်ခြင်း: "ငါ့အမျိုး၊ ငါ့ဆွေမျိုး" ဆိုတဲ့ သံယောဇဉ် (Attachment) ဘက်ကို မရောက်စေဘဲ၊ သတ္တဝါတွေရဲ့ အေးချမ်းမှုကို လိုလားတဲ့ "မေတ္တာစိတ်" (Adosa) သက်သက်ပေါ်မှာပဲ စိတ်ကို ငြိမ်အောင် ထားပါ။
၃။ ရလဒ်: စိတ်ထဲမှာ အေးမြမှု၊ နူးညံ့မှု ပေါ်လာရင် ဒါဟာ "သမထ" သက်သက် ဖြစ်ပါတယ်။ ဝိပဿနာ မဟုတ်သေးပါဘူး။ (၁) မိနစ်လောက် ငြိမ်ငြိမ်လေး ပို့သလိုက်ကြရအောင်...။
စိတ်ကလေး ငြိမ်သက်သွားပြီဆိုရင် ဒီ "မျိုးရိုး" သဘောတရားကို သိပ္ပံနည်းကျ ကြည့်ကြရအောင်။ ဒီနေ့ခေတ်မှာ "Genealogy" (ဆွေစဉ်မျိုးဆက် လေ့လာမှု) နဲ့ "Genetics" (မျိုးရိုးဗီဇ) ပညာရပ်တွေ အရမ်း ခေတ်စားလာပါတယ်။ DNA စစ်ဆေးပြီး "ငါ့ဘိုးဘွားတွေက ဘယ်သူတွေလဲ" ဆိုတာ ရှာဖွေကြတာပေါ့။
သာကီဝင်တွေဟာ သူတို့ရဲ့ DNA (မျိုးရိုး) ကို အရမ်းဂုဏ်ယူကြတယ်။ သိပ္ပံပညာအရ ကြည့်ရင်တော့ ဒါဟာ "Genetic Determinism" (မျိုးရိုးက အရာရာကို ဆုံးဖြတ်တယ်) ဆိုတဲ့ အယူအဆပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ခေတ်သစ်သိပ္ပံမှာ "Epigenetics" ဆိုတာ ရှိလာပါပြီ။ Epigenetics က ဘာပြောလဲဆိုတော့... "မင်းမှာ မျိုးရိုးကောင်း (Good Genes) ပါလာတာ မှန်ပေမယ့်၊ မင်းရဲ့ အပြုအမူ (Behavior) နဲ့ ပတ်ဝန်းကျင် (Environment) က မကောင်းရင် အဲဒီ မျိုးရိုးကောင်းတွေက အလုပ်မလုပ်ဘူး (Gene Expression is switched off)" တဲ့။
ဒါကို မျက်စိထဲ မြင်အောင် ပြောရရင်... သာကီဝင်မင်းမျိုး ဖြစ်ပါလျက်နဲ့ ဘုရားရှင်ကို ရန်လုပ်ခဲ့တဲ့ "ဒေဝဒတ်" ဟာ မျိုးရိုး (Hardware) ကောင်းပေမယ့်၊ စိတ်နေသဘောထား (Software) မှာ "Virus" (ဒေါသ၊ မာန) ကိုက်သွားတဲ့အတွက် အပါယ်ငရဲကို ကျသွားခဲ့ရပါတယ်။ ဒါကြောင့် "Genealogy" (ဆွေမျိုးစစ်တမ်း) ထက် "Karmic Code" (ကံတရား လုပ်ဆောင်ချက်) က ပိုအရေးကြီးတယ်ဆိုတာ သိပ္ပံနည်းကျရော၊ ဓမ္မနည်းကျပါ ထင်ရှားနေပါတယ် ဒကာကြီး။
ကိုင်း... သူတော်ကောင်းတို့ရေ... ရှေ့အပိုင်းမှာ "မျိုးရိုးဗီဇ" (Genetics) က လူတစ်ယောက်ရဲ့ တန်ဖိုးကို အပြည့်အဝ မဆုံးဖြတ်နိုင်ကြောင်း သိပ္ပံနည်းကျ ဆွေးနွေးခဲ့ပြီးပါပြီ။ အခု ဘုရားရှင်ရဲ့ နှုတ်ကပတ်တော်တွေနဲ့ ဒီအချက်ကို ပိုပြီး ခိုင်မာအောင် တည်ဆောက်ကြရအောင်။
သာကီဝင်မင်းမျိုးတွေဟာ "ငါတို့က ဘုရားရဲ့ ဆွေမျိုး၊ ငါတို့က အမျိုးမြတ်တယ်" ဆိုပြီး မာန (Pride) အရမ်းကြီးကြပါတယ်။ တခြားလူမျိုးတွေကို အထင်သေးကြတယ်။ ဒီအချက်ကို ဆုံးမဖို့အတွက် ဘုရားရှင်က ဓမ္မပဒပါဠိတော်၊ ပုပ္ဖဝဂ်၊ ဂါထာနံပါတ် (၅၄) မှာ ဒီလို ဟောကြားခဲ့ပါတယ်။
"န ပုပ္ဖဂန္ဓော ပဋိဝါတမေတိ၊ န စန္ဒနံ တဂရမလ္လိကာ ဝါ။
သတဉ္စ ဂန္ဓော ပဋိဝါတမေတိ၊ သဗ္ဗာ ဒိသာ သပ္ပုရိသော ပဝါယတိ။"
ဒီပါဠိတော်ရဲ့ အနက်အဓိပ္ပာယ်ကို တစ်လုံးချင်းစီ ဓာတ်ခွဲကြည့်မယ်ဆိုရင်...
ပုပ္ဖဂန္ဓော = ပန်းတို့၏ ရနံ့သည်။ (မျိုးရိုးဂုဏ်သတင်း)
ပဋိဝါတံ = လေကို ဆန်၍။
န ဧတိ = မသွားနိုင်။ (ကန့်သတ်ချက်ရှိသည်)
စန္ဒနံ = စန္ဒကူးနှစ်သည်လည်းကောင်း။
တဂရမလ္လိကာ ဝါ = တောင်ဇလပ် ပန်း၊ စံပယ်ပန်းသည်လည်းကောင်း (လေကို မဆန်နိုင်)။
သတဉ္စ ဂန္ဓော = သူတော်ကောင်းတို့၏ (သီလ) ရနံ့သည်ကား။
ပဋိဝါတမေတိ = လေကို ဆန်၍ သွားနိုင်၏။
သပ္ပုရိသော = သူတော်ကောင်းသည်။
သဗ္ဗာ ဒိသာ = အရပ်မျက်နှာ အလုံးစုံသို့။
ပဝါယတိ = ကျော်စောသတင်း ပျံ့နှံ့လှိုင်၏။
ဘုရားရှင် ဆိုလိုတာက... "မျိုးရိုး" (Lineage) ဆိုတာ ပန်းရနံ့လိုပါပဲ။ သူ့အသိုင်းအဝိုင်း၊ သူ့ဒေသ၊ သူ့ကာလ (လေအောက်) မှာပဲ မွှေးပျံ့နိုင်ပါတယ်။ လေဆန်ရင် အနံ့ပျောက်သွားသလို၊ မျိုးရိုးဆိုတာလည်း ကံမကောင်းရင်၊ ခေတ်ပျက်ရင် ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်ပါတယ်။ သာကီဝင်တွေဟာ မျိုးရိုးဂုဏ် မာနကြီးလွန်းလို့ နောက်ဆုံးမှာ "ဝိဋဋူဘ" မင်းသားရဲ့ လက်ချက်နဲ့ တစ်မျိုးလုံးနီးပါး သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံခဲ့ရပါတယ်။ မျိုးရိုးက သူတို့ကို မကယ်တင်နိုင်ခဲ့ပါဘူး။
ဒါပေမဲ့ "အကျင့်သီလ" (Virtue) ဆိုတာကတော့ လေကိုဆန်ပြီး မွှေးပျံ့နိုင်ပါတယ်။ ဘယ်လောက်ပဲ နိမ့်ကျတဲ့ အမျိုးမှာ မွေးဖွားပါစေ (ဥပမာ - ဆံပင်ညှပ်သမား ဥပါလိ)၊ တရားကျင့်လို့ ရဟန္တာဖြစ်သွားရင် သာကီဝင်မင်းတွေကတောင် ပြန်ပြီး ဦးချကန်တော့ရတဲ့ အဆင့်ကို ရောက်သွားပါတယ်။ ဒါကြောင့် "မျိုးမြတ်ခြင်း" (High Birth) ထက် "အကျင့်မြတ်ခြင်း" (High Conduct) ကသာလျှင် သံသရာအတွက် အာမခံချက် ရှိကြောင်း ဘုရားရှင်က ရှင်းလင်းစွာ ဟောကြားထားတာ ဖြစ်ပါတယ် ဒကာကြီး။
ကဲ... အခု တရားရဲ့ အနှစ်သာရဖြစ်တဲ့ ရှုမှတ်ခြင်းအပိုင်းကို ရောက်ပါပြီ။ ဒကာကြီး မှာကြားထားတဲ့အတိုင်း "သမထ" နဲ့ "ဝိပဿနာ" ကို လုံးဝ မရောထွေးစေဘဲ၊ "ငါ့အမျိုးကွ" ဆိုတဲ့ မာန (Mana) နဲ့ ဒိဋ္ဌိ (Ditthi) ဖြုတ်တဲ့နည်းကို တိတိကျကျ ရှုမှတ်ကြမယ်။
(က) သမထ (စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားခြင်း)
ဝိပဿနာ မကူးခင် စိတ်ရဲ့ အပူအပင်တွေကို ငြိမ်းသတ်ဖို့ သမထ အရင်ယူပါမယ်။
၁။ အာရုံယူခြင်း: မျက်စိကို မှိတ်ပြီး "မေတ္တာ" ကို အာရုံပြုပါ။ "ငါ့အပေါ် ကောင်းတဲ့သူ၊ မကောင်းတဲ့သူ၊ ငါ့အမျိုး၊ သူများအမျိုး... အားလုံး အေးချမ်းကြပါစေ" လို့ ညီတူမျှတူ ပို့လွှတ်ပါ။
၂။ ထိန်းထားခြင်း: "ငါ့ဆွေမျိုးမို့လို့ ပိုချစ်မယ်" ဆိုတဲ့ "တဏှာ" (Attachment) ကို ဖယ်ပါ။ "သူစိမ်းမို့လို့ မုန်းမယ်" ဆိုတဲ့ "ဒေါသ" ကို ဖယ်ပါ။ အားလုံးအပေါ် ညီမျှတဲ့ "ဥပေက္ခာ" နဲ့ "မေတ္တာ" ကြားမှာ စိတ်ကို ငြိမ်အောင် ထားပါ။
၃။ ရလဒ်: စိတ်ထဲမှာ ခွဲခြားမှု ကင်းပြီး အေးမြသွားပြီဆိုရင် ဒါဟာ "သမထ" စွမ်းအင် ရနေပါပြီ။
(ခ) မာနဖြုတ် ဝိပဿနာ (မျိုးရိုးဇာတ်ကို ဓာတ်ခွဲခြင်း)
စိတ်ငြိမ်ပြီဆိုတာနဲ့ ချက်ချင်း ဝိပဿနာ ဉာဏ်တင်ပါမယ်။ "ငါက အမျိုးမြတ်တယ်၊ ငါက လူတန်းစားမြင့်တယ်" ဆိုတဲ့ အစွဲကို ပရမတ် (Ultimate Reality) နဲ့ ဖြိုခွင်းပါမယ်။
၁။ ရုပ်ကို ဓာတ်ခွဲ၍ မာနဖြုတ်ခြင်း (De-constructing Biological Pride):
ကိုယ့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဉာဏ်နဲ့ ပြန်ကြည့်ပါ။ "ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ စီးဆင်းနေတဲ့ သွေး" ဟာ သူများသွေးနဲ့ တူသလား၊ မတူဘူးလား။
ပရမတ်သဘောအရ... မင်းမျိုးရဲ့ သွေးဖြစ်ဖြစ်၊ သူဆင်းရဲရဲ့ သွေးဖြစ်ဖြစ် "အာပေါဓာတ်" (ယိုစီးမှု) နဲ့ "တေဇောဓာတ်" (အပူငွေ့) အတူတူပါပဲ။
အရိုး၊ အသား၊ အရေပြား... အားလုံးဟာ "ပထဝီဓာတ်" (မြေကြီးသဘော) အတူတူပါပဲ။ မီးရှို့လိုက်ရင် ပြာဖြစ်သွားမှာချင်း အတူတူပါပဲ။
"ဪ... ရုပ်တရားမှာ မြင့်မြတ်တာ၊ နိမ့်ကျတာ မရှိပါလား။ ဓာတ်ကြီးလေးပါး အစုအဝေး သက်သက်ပါလား" လို့ မြင်အောင်ကြည့်ပါ။ (ဒါဟာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဒိဋ္ဌိဖြုတ်ခြင်းပါ)။
၂။ နာမ်ကို ဓာတ်ခွဲ၍ မာနဖြုတ်ခြင်း (De-constructing Mental Pride):
"ငါက အထက်တန်းစားကွ" လို့ တွေးလိုက်တဲ့ စိတ်ကလေးကို ဖမ်းကြည့်ပါ။
အဲဒီစိတ်က ဘာလဲ? အဲဒါ "မာန" (Conceit) လို့ခေါ်တဲ့ စေတသိက် တစ်ခုပါ။
အဲဒီ မာနစိတ်ကလေးက မြဲသလား? မမြဲဘူး။ သူများက ကိုယ့်ကို ပြန်အော်လိုက်ရင် အဲဒီမာန ပျောက်ပြီး "ဒေါသ" ဖြစ်သွားတယ်။ သူများက ချီးမွမ်းရင် "လောဘ" ဖြစ်သွားတယ်။
စိတ်အစဉ် (Mind Stream) မှာ မာနဝင်လိုက်၊ ပျောက်လိုက် ဖြစ်နေတာကို မြင်အောင်ကြည့်ပါ။ "ငါ" ရှိနေတာ မဟုတ်ဘူး၊ "မာန စေတသိက်" ဝင်လာပြီး စိတ်ကို မြှောက်ပေးနေတာပါလား လို့ သိလိုက်ပါ။
၃။ ဉာဏ်သက်ဝင်ခြင်း (Insight Knowledge):
"ရုပ်မှာလည်း အမျိုးမြတ်တာ မရှိ၊ နာမ်မှာလည်း ငါ မရှိ။ ရှိတာက ကုသိုလ်နဲ့ အကုသိုလ် (Good and Bad Code) သက်သက်ပါလား" လို့ ဆုံးဖြတ်ချက်ချပါ။
ဒီလိုမြင်မှ "ငါ့အမျိုး၊ သူ့အမျိုး" ဆိုတဲ့ ခွဲခြားမှု ပျောက်ပြီး "ပညိန္ဒြေ" (Panna) ဦးဆောင်တဲ့ ဝိပဿနာဉာဏ် စစ်စစ် ဖြစ်ပါတယ် ဒကာကြီး။
တရားတော်ကို လက်တွေ့ဘဝနဲ့ ချိတ်ဆက်ဖို့အတွက် (Case-2545) လို့ မှတ်တမ်းတင်ထားတဲ့ မိသားစုပိုင် ကုမ္ပဏီတစ်ခုရဲ့ ဖြစ်ရပ်မှန်လေးကို ပြောပြချင်ပါတယ်။
မြို့ကြီးတစ်မြို့မှာ မျိုးရိုးစဉ်ဆက် ချမ်းသာလာတဲ့ ရွှေဆိုင်ပိုင်ရှင် မိသားစု ရှိတယ်။ သူတို့က "ငါတို့က ဆွေကြီးမျိုးကြီး" ဆိုတဲ့ မာနနဲ့ ဝန်ထမ်းတွေကို နှိမ်ပြီး ဆက်ဆံတယ်။ မန်နေဂျာ ခန့်ရင်လည်း အရည်အချင်းရှိတဲ့ အပြင်လူကို မခန့်ဘဲ၊ အရည်အချင်းမရှိတဲ့ ကိုယ့်ဆွေမျိုးသားချင်းတွေကိုပဲ "Nepotism" (ဆွေမျိုးကောင်းစားရေးဝါဒ) နဲ့ ခန့်ထားတယ်။ ရလဒ်ကတော့ စီမံခန့်ခွဲမှု လွဲမှားပြီး ကုမ္ပဏီက တဖြည်းဖြည်း ရှုံးလာတယ်။
အဲဒီအချိန်မှာ ကုမ္ပဏီပိုင်ရှင် သူဌေးကြီးက ဒီတရားကို နာကြားရပြီး "Policy 20, Article 20.1" ဖြစ်တဲ့ "Meritocracy" (အရည်အချင်းကို အဓိကထားခြင်း) မူဝါဒကို ကျင့်သုံးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ သူက သူ့စိတ်ထဲက "မျိုးရိုးမာန" ကို ဝိပဿနာဉာဏ်နဲ့ အရင် ဖြိုခွင်းလိုက်တယ်။ "ငါ့ဆွေမျိုးမို့လို့ မြတ်တာ မဟုတ်ဘူး၊ အရည်အချင်းရှိမှ၊ စိတ်ထားကောင်းမှ မြတ်တာ" လို့ သဘောပေါက်သွားတယ်။
ဒါနဲ့ သူက ကုမ္ပဏီကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး လုပ်တယ်။ အရည်အချင်းမရှိတဲ့ ဆွေမျိုးတွေကို နေရာဖယ်ရှားပြီး၊ တကယ်တော်တဲ့ ဝန်ထမ်းတွေကို ရာထူးတိုးပေးတယ်။ အစပိုင်းမှာ ဆွေမျိုးတွေက ဝိုင်းဆဲကြပေမယ့်၊ သူဌေးကြီးက "သမထ" (မေတ္တာ) နဲ့ သည်းခံပြီး၊ "ဝိပဿနာ" (အမှန်မြင်မှု) နဲ့ ရပ်တည်ခဲ့တယ်။ (၂) နှစ်ကြာတဲ့အခါမှာတော့ ကုမ္ပဏီဟာ ပြန်လည် အောင်မြင်လာပြီး၊ ဆွေမျိုးတွေလည်း ကိုယ့်ခြေထောက်ပေါ်ကိုယ်ရပ်ပြီး ကြိုးစားတတ်လာကြတယ်။
ဒီ Case Study က ပေးတဲ့ သင်ခန်းစာကတော့... "စီးပွားရေးမှာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ သံသရာရေးမှာပဲ ဖြစ်ဖြစ်... မျိုးရိုး (Genealogy) ကို အားကိုးနေလို့ မရဘူး။ ကိုယ်ပိုင် အရည်အချင်း (Merit/Kamma) နဲ့ ဉာဏ်ပညာ (Wisdom) ကိုသာ အားကိုးရမယ်" ဆိုတာပါပဲ။
ကိုင်း... သူတော်ကောင်းတို့ရေ... ဒီနေ့ "ဗုဒ္ဓအနွယ်တော်များ" ခေါင်းစဉ်နဲ့ ဟောကြားခဲ့တဲ့ တရားတော်ကို ပြန်လည် သုံးသပ်ကြည့်မယ်ဆိုရင်...
မျိုးရိုးဇာတ်မြင့်ခြင်း၊ နိမ့်ခြင်းဆိုတာ လူတွေ သတ်မှတ်ထားတဲ့ "ပညတ်" (Concept) မျှသာ ဖြစ်ပါတယ်။ ပရမတ် (Reality) မှာတော့ အားလုံးဟာ ရုပ်နာမ်နှစ်ပါးသာ ဖြစ်ပါတယ်။ မျိုးရိုးကို ဂုဏ်ယူနေမယ့်အစား၊ အကျင့်သီလကိုသာ မြှင့်တင်ကြဖို့ လိုပါတယ်။
အခု ဟောကြားခဲ့တဲ့ အကြောင်းအရာတွေကို သစ္စာလေးပါးနဲ့ တိုက်ဆိုင် စစ်ဆေးကြည့်ရအောင်။
ဇာတ်နိမ့်၊ ဇာတ်မြင့် ခွဲခြားပြီး ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်နေကြတာဟာ "ဒုက္ခသစ္စာ" ပါ။
အဲဒီ ဒုက္ခကို ဖြစ်စေတဲ့ "ငါ့အမျိုးကွ" ဆိုတဲ့ မာနနဲ့ ဒိဋ္ဌိတွေဟာ "သမုဒယသစ္စာ" ပါ။
မာနကင်းစင်ပြီး လွတ်မြောက်သွားခြင်း၊ ညီတူမျှတူ ဖြစ်သွားခြင်းက "နိရောဓသစ္စာ" ပါ။
ဒီလို လွတ်မြောက်ဖို့ သမထ နဲ့ ဝိပဿနာ ဉာဏ်ပညာကို ကျင့်သုံးတာက "မဂ္ဂသစ္စာ" လမ်းစဉ်ပါပဲ။
ဒီနေ့ ကုသိုလ်ကောင်းမှု အစုစုကြောင့်... ကမ္ဘာသူ ကမ္ဘာသား အားလုံး မျိုးရိုးစွဲ၊ လူမျိုးစွဲ မာနများ ကင်းဝေးကြပါစေ။ "ဗုဒ္ဓအနွယ်တော်" ဆိုတဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်နဲ့အညီ အကျင့်သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာများကို ဖြည့်ကျင့်နိုင်ကြပါစေ။ သံသရာဝဋ်ဆင်းရဲမှ လွတ်မြောက်ပြီး နိဗ္ဗာန်ချမ်းသာကို မျက်မှောက်ပြုနိုင်ကြပါစေလို့ ဦးပဉ္ဇင်းက ဆုတောင်းမေတ္တာ ပို့သလိုက်ပါတယ်။
ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။
ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။
ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု။
သာဓု... သာဓု... သာဓု။
ဘိက္ခု ဣန္ဒသောမ သိရိဒန္တမဟာပါလက
The Office Of Siridantamahapalaka
The Hswagata Buddha Tooth Relics Preservation Private Museum.
နေ့စွဲ - ၂၄ မေ ၂၀၂၆
ORCID: 0009-0000-0697-4760
Website: www.siridantamahapalaka.com
Sao Dhammasami @ Bhikkhu Indasoma Siridantamahapalaka is Specially trained in Buddhist archaeology and historical tracking of tooth relics through stūpa research registries; integrates archaeological charts, travel accounts, and museum records to support preservation for study and veneration.
