"နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ" (၃) ကြိမ်။
အနန္တောအနန္တငါးပါးကို အာရုံပြု၍ ညီညာဖြဖြ ကန်တော့ကြပါစို့ -
"နမော ဗုဒ္ဓဿ" - သစ္စာလေးပါး မြတ်တရားကို ပိုင်းခြားထင်ထင် သိမြင်တော်မူသော ရှင်တော်မြတ်စွာဘုရားသခင် ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးအား ရည်ညွှတ်သဒ္ဓါ စေတနာဖြင့် ပန်ထွာမြတ်နိုး လက်စုံမိုး၍ ရှိခိုးပါ၏ အရှင်ဘုရား။
"နမော ဓမ္မဿ" - မဂ်လေးတန်၊ ဖိုလ်လေးတန်၊ နိဗ္ဗာန် ပရိယတ် ဆယ်ပါးသော တရားတော်မြတ်အား ရည်ညွှတ်သဒ္ဓါ စေတနာဖြင့် ပန်ထွာမြတ်နိုး လက်စုံမိုး၍ ရှိခိုးပါ၏ အရှင်ဘုရား။
"နမော သံဃဿ" - မဂ်၌တည်သော ပုဂ္ဂိုလ်လေးပါး ဖိုလ်၌တည်သော ပုဂ္ဂိုလ်လေးပါး ဤ ရှစ်ပါးသော အရိယာ သံဃာတော်မြတ်အား ရည်ညွှတ်သဒ္ဓါ စေတနာဖြင့် ပန်ထွာမြတ်နိုး လက်စုံမိုး၍ ရှိခိုးပါ၏ အရှင်ဘုရား။
"နမော မာတာပိတုဿ" - မိဘနှစ်ပါးအား ရည်ညွှတ်သဒ္ဓါ စေတနာဖြင့် ပန်ထွာမြတ်နိုး လက်စုံမိုး၍ ရှိခိုးပါ၏ အရှင်ဘုရား။
"နမော အာစရိယဿ" - ဝိပဿနာ ဉာဏ်မျက်စိနှစ်ကွင်း အလင်းရအောင် သစ္စာလေးပါးတရားတော်နှင့် ကုသပေးတော်မူသော ကျေးဇူးတော်ရှင် မိုးကုတ်ဆရာတော်ဘုရားကြီးနှင့် မုံလယ်ဆရာတော်ဘုရားကြီးအား ရည်ညွှတ်သဒ္ဓါ စေတနာဖြင့် ပန်ထွာမြတ်နိုး လက်စုံမိုး၍ ရှိခိုးပါ၏ အရှင်ဘုရား။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။
ယနေ့ သာသနာတော်နှစ် ၂၅၆၆ ခုနှစ်၊ ကောဇာသက္ကရာဇ် ၁၃၈၄ ခုနှစ်၊ တော်သလင်းလဆန်း (၈) ရက်၊ ခရစ်နှစ် ၂၀၂၂ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာလ (၂) ရက်၊ သောကြာနေ့။
မနေ့ကတော့ ဦးဇင်းတို့ "စိတ်ကို သိမြင်ခြင်း" (Self-Awareness) အကြောင်း ဟောကြားခဲ့ပြီးဖြစ်ပါတယ်။ ဒီနေ့မှာတော့ အဲဒီအသိဉာဏ်ကို အသုံးပြုပြီး၊ ခေတ်လူသားတွေ အခံစားရဆုံး ရောဂါတစ်ခုဖြစ်တဲ့ "Stress" ခေါ်တဲ့ "စိတ်ဖိစီးမှု" ကို ဓမ္မနည်းလမ်းနဲ့ ဘယ်လို ကုစားမလဲ ဆိုတာကို "စိတ်ဖိစီးမှုကို ဓမ္မဖြင့် ကုသခြင်း" (Treating Stress with Dhamma) ဆိုတဲ့ ခေါင်းစဉ်နဲ့ ဆက်လက် ဟောကြားသွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီနေ့ တရားတော်မှာတော့ ဦးဇင်းတို့ သွာဂတပြတိုက်ရဲ့ စီမံခန့်ခွဲမှု မူဝါဒတွေထဲက တစ်ခုဖြစ်တဲ့ Policy 9, Article 9.1 (Workplace Stress Management) ကို လက်တွေ့ အသုံးချထားတဲ့ Case-S245 နဲ့ တွဲဖက်ပြီး ရှင်းပြပါမယ်။
ဦးစွာပထမ ဒကာကြီး ဒကာမကြီးတို့... "စိတ်ဖိစီးမှု" (Stress) ဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာကို ခေတ်သစ် ဆေးပညာရှုထောင့်ကနေ အရင်ကြည့်ကြရအောင်။ လူတစ်ယောက် အန္တရာယ်နဲ့ ကြုံလာရတဲ့အခါ၊ ဒါမှမဟုတ် ဖိအားတွေ များလာတဲ့အခါ ဦးနှောက်ကနေ "Cortisol" နဲ့ "Adrenaline" လို့ခေါ်တဲ့ ဟော်မုန်းဓာတ်တွေကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပါတယ်။ အဲဒါတွေက နှလုံးခုန် မြန်စေတယ်၊ ကြွက်သားတွေ တင်းမာစေတယ်။ ဒါကို "Fight or Flight" (တိုက်မလား ပြေးမလား) တုံ့ပြန်မှုလို့ ခေါ်ပါတယ်။ ရှေးခေတ်တုန်းကတော့ တောထဲမှာ ကျားလိုက်ရင် ပြေးဖို့အတွက် ဒီစနစ်က အသုံးဝင်ပေမယ့်၊ ဒီဘက်ခေတ် ရုံးခန်းထဲမှာ၊ အိမ်ထဲမှာ ကျားမလိုက်ဘဲနဲ့ အလုပ်ပူ၊ စားဝတ်နေရေးပူတွေကြောင့် ဒီဟော်မုန်းတွေ အမြဲထွက်နေရင်တော့ အဲဒါက "အဆိပ်" (Toxin) ဖြစ်လာပါတယ်။ အိပ်မပျော်တာ၊ သွေးတိုးတာ၊ နှလုံးရောဂါဖြစ်တာတွေဟာ ဒီစိတ်ဖိစီးမှုရဲ့ အကျိုးဆက်တွေပါပဲ။
ဒီလို စိတ်ရောကိုယ်ပါ ပူလောင်နေတဲ့ အခြေအနေကို ကုစားဖို့အတွက် မြတ်စွာဘုရားရှင်က လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ၂၅၀၀ ကျော်ကတည်းက "ဆေးနည်း" ပေးခဲ့ပြီး ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒါကတော့ ဦးဇင်းတို့ ရဟန်းသံဃာတော်များ အန္တရာယ်ကင်း ပရိတ်တရားတော်အဖြစ် ရွတ်ဖတ်လေ့ရှိတဲ့ "ဗောဇ္ဈင်္ဂသုတ်" (Bojjhanga Sutta) ပင် ဖြစ်ပါတယ်။ အထူးသဖြင့် သံယုတ္တနိကာယ်၊ မဟာဝဂ္ဂသံယုတ်၊ ဗောဇ္ဈင်္ဂသံယုတ်၊ ဂိလာနသုတ် တွေမှာ မြတ်စွာဘုရားရှင် ကိုယ်တော်တိုင် မကျန်းမာတဲ့အခါ ရှင်မဟာစုန္ဒမထေရ်မြတ်ကို ဗောဇ္ဈင်ခုနစ်ပါး ရွတ်ဖတ်စေပြီး ရောဂါပျောက်ကင်းခဲ့ပုံ၊ ရှင်မဟာကဿပမထေရ် မကျန်းမာတဲ့အခါ မြတ်စွာဘုရားက ဟောကြားပေးပုံတွေကို အတိအလင်း တွေ့ရပါတယ်။
ကဲ... ပါဠိတော်လာ ဂါထာတော်လေးကို အရင်ဆုံး ပူဇော်ကြည့်ကြရအောင် -
"ဗောဇ္ဈင်္ဂေါ သတိသင်္ခါတော၊ ဓမ္မာနံ ဝိစယော တထာ။ ဝီရိယံ ပီတိ ပဿဒ္ဓိ၊ ဗောဇ္ဈင်္ဂါ စ တထာပရေ။"
(သံယုတ္တနိကာယ်၊ မဟာဝဂ္ဂ၊ ဗောဇ္ဈင်္ဂသံယုတ်၊ ဂိလာနသုတ်)
ဒီပါဠိတော်ရဲ့ အနက်အဓိပ္ပာယ်ကို စကားလုံးချင်းစီ အသေးစိတ် ဖွင့်ဆိုပြီး Stress ကုထုံးအနေနဲ့ ဘယ်လို သုံးမလဲဆိုတာ လေ့လာကြည့်ကြပါစို့။
ဗောဇ္ဈင်္ဂေါ (Bojjhango) = သစ္စာလေးပါးကို သိမြင်ကြောင်း ဖြစ်သော တရားအပေါင်း (Factor of Enlightenment)။
သတိသင်္ခါတော (Sati-sankhato) = သတိဟု ဆိုအပ်သော ဗောဇ္ဈင်တရား။ (ဒါက Stress လာရင် ပထမဆုံး သိလိုက်ရမယ့် အဆင့်ပါ။ "ငါ စိတ်ဖိစီးနေပါလား" လို့ Awareness ဝင်လိုက်တာနဲ့ Cortisol ထုတ်လွှတ်မှု ရပ်တန့်သွားပါတယ်)။
ဓမ္မာနံ ဝိစယော (Dhammanam-vicayo) = ရုပ်နာမ်ဓမ္မတို့ကို စူးစမ်းဆင်ခြင်ခြင်း ပညာ ဗောဇ္ဈင်တရား။ (ဒါက Cognitive Reframing ပါ။ "ငါ ဘာလို့ ပူလောင်နေတာလဲ၊ ဒီပြဿနာက တကယ်ရော အရေးကြီးလို့လား၊ ဖြေရှင်းလို့ ရနိုင်သလား" လို့ ယုတ္တိရှိရှိ တွေးခေါ်ခြင်း ဖြစ်ပါတယ်)။
ဝီရိယံ (Viriyam) = ကြိုးစားအားထုတ်မှု ဝီရိယ ဗောဇ္ဈင်တရား။ (စိတ်ဓာတ်ကျမသွားဘဲ ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်တဲ့ Mental Resilience ပါ)။
ပီတိ (Piti) = နှစ်သက်ဝမ်းမြောက်မှု ပီတိ ဗောဇ္ဈင်တရား။ (ဒါက အင်မတန် အရေးကြီးပါတယ်။ ပီတိဖြစ်ရင် ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ Endorphins တွေ ထွက်လာပြီး စိတ်ဖိစီးမှု ဟော်မုန်းတွေကို ချေဖျက်ပေးပါတယ်)။
ပဿဒ္ဓိ (Passaddhi) = ကိုယ်စိတ် ငြိမ်းအေးမှု ပဿဒ္ဓိ ဗောဇ္ဈင်တရား။ (ဒါကတော့ Stress ရဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက် အတိအကျပါပဲ။ စိတ်ပူလောင်မှုကို ငြိမ်းအေးစေတဲ့ Relaxation Response ဖြစ်ပါတယ်)။
အခုလို စာတွေပေတွေနဲ့ ပြောနေရုံနဲ့ မပြီးသေးပါဘူး။ "လက်တွေ့ ဘယ်လို သုံးမလဲ" ဆိုတာကို ဒကာကြီး ဒကာမကြီးတို့ သိချင်ကြမှာပါ။ အဲဒါကြောင့် ဦးဇင်းတို့ သွာဂတပြတိုက်မှာ မကြာသေးမီက ကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ Case-S245 အကြောင်းကို ပြောပြချင်ပါတယ်။ ဒီဖြစ်ရပ်ဟာ ဦးဇင်းတို့ရဲ့ ဝန်ထမ်းတစ်ဦးဖြစ်တဲ့ ဒေါ်နီလာ (အမည်လွှဲ) ရဲ့ ဖြစ်ရပ်ပါ။ ဒေါ်နီလာက ပြတိုက်ရဲ့ ဘဏ္ဍာရေးနဲ့ အခမ်းအနား ပြင်ဆင်ရေး တာဝန်ခံပါ။ ပြီးခဲ့တဲ့ ဝါခေါင်လပြည့် ပွဲတော်တုန်းက ဧည့်သည်တွေ အရမ်းများတော့ ဒေါ်နီလာခမျာ ထမင်းလည်း ကောင်းကောင်းမစား၊ အိပ်ရေးလည်း မဝဘဲ ရက်ဆက် အလုပ်လုပ်ခဲ့ရတယ်။
စက်တင်ဘာလ (၂) ရက်နေ့ မနက်ပိုင်း ရောက်တော့ ဒေါ်နီလာ့ ပုံစံက ကြည့်ရတာ လုံးဝ မဟန်တော့ဘူး။ မျက်နှာက ဖြူဖျော့ဖျော့၊ လက်တွေက တုန်နေတယ်။ စကားပြောရင်လည်း အသံက တုန်ပြီး ဒေါသသံတွေ ပါနေတယ်။ အသေးအဖွဲလေး အဆင်မပြေတာနဲ့ ဝန်ထမ်းတွေကို အော်ဟစ်တော့တာပဲ။ ဦးဇင်းက ဒါကို သတိထားမိတော့ သူ့ကို ရုံးခန်းထဲ ခေါ်လိုက်တယ်။ "ဒေါ်နီလာ... နေကောင်းရဲ့လား" လို့ မေးတော့ သူက "ကောင်းပါတယ် ဘုရား၊ တပည့်တော် လုပ်စရာတွေ မပြီးသေးဘူး၊ ဟိုမှာ ပန်းတွေ မရောက်သေးဘူး၊ ဧည့်သည်စာရင်း မပြီးသေးဘူး" ဆိုပြီး ပြာပြာသလဲ ပြောရှာတယ်။ သူ့ပုံစံက ကားတစ်စီး ဘရိတ်ပေါက်ပြီး ကုန်းဆင်းအတိုင်း ဒရောသောပါး ဆင်းနေတဲ့ အတိုင်းပါပဲ။
ဒီနေရာမှာ ဦးဇင်းတို့ အသုံးပြုခဲ့တာက Template T155 (Staff Burnout & Stress Assessment Protocol) ဖြစ်ပါတယ်။ ဦးဇင်းက သူ့ကို အလုပ်အကြောင်း ဆက်မပြောခိုင်းဘဲ၊ ဒီ T155 ဖောင်လေးကို အရင်ဖြေခိုင်းလိုက်တယ်။ ဒီဖောင်ထဲမှာ မေးခွန်း (၅) ခု ပါပါတယ်။
၁။ လွန်ခဲ့တဲ့ ၂၄ နာရီအတွင်း အိပ်ချိန် ဘယ်လောက် ရှိသလဲ။
၂။ အခု ရင်ဘတ်ထဲမှာ တင်းကြပ်နေသလား။
၃။ အသက်ရှူရတာ ဝဝလင်လင် ရှိရဲ့လား။
၄။ တစ်ခုခုကို စိုးရိမ်ပူပန်နေသလား။
၅။ အာရုံစူးစိုက်လို့ ရသေးရဲ့လား။
ဒေါ်နီလာ ဖြေလိုက်တဲ့ အဖြေတွေက တော်တော် စိုးရိမ်စရာ ကောင်းပါတယ်။ သူ့ရဲ့ "Stress Score" က ၁၀ မှတ်မှာ ၉ မှတ်လောက် ဖြစ်နေတယ်။ ဒါဟာ "Acute Stress Reaction" (ပြင်းထန် စိတ်ဖိစီးမှု တုံ့ပြန်ခြင်း) အဆင့်ကို ရောက်နေပါပြီ။ ဒီအခြေအနေမှာ ဆက်လုပ်ခိုင်းရင် သူလဲကျသွားမလား၊ ဒါမှမဟုတ် ငွေစာရင်း မှားမလား တစ်ခုခု ဖြစ်တော့မယ်။ ဒါကြောင့် ဦးဇင်းက Policy 9, Article 9.1 (Mandatory Rest for High Stress Indicators) ကို ချက်ချင်း အမိန့်ထုတ်ပြီး ကျင့်သုံးလိုက်ရပါတယ်။ ဒီမူဝါဒအရ Stress Score ၈ ကျော်တဲ့ ဝန်ထမ်းကို ချက်ချင်း အလုပ်ရပ်နားပြီး (၂၄) နာရီ မဖြစ်မနေ အနားယူစေရမယ်လို့ ပြဌာန်းထားပါတယ်။
ဒေါ်နီလာကတော့ ငြင်းတာပေါ့။ "ဟာ... မဖြစ်ဘူး ဘုရား၊ တပည့်တော် မရှိရင် ဘယ်သူ လုပ်မလဲ" တဲ့။ ဒါပေမဲ့ ဦးဇင်းက သူ့ကို ဗောဇ္ဈင်တရားနဲ့ ယှဉ်ပြီး ဆုံးမရတယ်။ "ဒကာမကြီး... ကားတစ်စီးဟာ စက်ပူလွန်းရင် ရပ်ပေးရတယ်။ မရပ်ဘဲ ဆက်မောင်းရင် အင်ဂျင်ကွဲထွက်သွားမှာပေါ့။ အခု ဒကာမကြီးရဲ့ စိတ်အင်ဂျင်က ပူနေပြီ။ 'ပဿဒ္ဓိ' (အအေးဓာတ်) လိုနေပြီ။ ဒကာမကြီး မရှိလို့ ပွဲပျက်သွားရင် ဦးဇင်း တာဝန်ယူတယ်။ ဒကာမကြီး ကျန်းမာရေး ပျက်သွားရင်တော့ ဘယ်သူမှ တာဝန်မယူနိုင်ဘူး" လို့ ပြောပြီး အိမ်ပြန် အနားယူခိုင်းလိုက်တယ်။ တာဝန်ကိုတော့ ဒုတိယ တာဝန်ခံဆီ လွှဲပေးလိုက်တယ်။
နောက်တစ်နေ့ (စက်တင်ဘာ ၃ ရက်) မနက် ရောက်တော့ ဒေါ်နီလာ ပြန်ရောက်လာတယ်။ သူ့မျက်နှာလေး ကြည်လင်နေတယ်။ "အရှင်ဘုရား... မနေ့က အိမ်ပြန်ရောက်ပြီး အိပ်လိုက်တာ ၁၂ နာရီလောက် နှိုးတောင် မနှိုးဘူး။ ဒီမနက်ကျမှ လူက လန်းဆန်းပြီး အကြံဉာဏ်သစ်တွေတောင် ပေါ်လာတယ်" လို့ လျှောက်တယ်။ ကြည့်စမ်း... အနားယူလိုက်တာ အချိန်ဖြုန်းတာ မဟုတ်ဘူး၊ စွမ်းအား ပြန်ဖြည့်တာ (Recharging) ဆိုတာ လက်တွေ့ပါပဲ။
ဒီဖြစ်စဉ်ကို ပြန်သုံးသပ်ကြည့်ရင် ဗောဇ္ဈင်တရား (၇) ပါးထဲက "ပဿဒ္ဓိ" (ငြိမ်းအေးမှု) နဲ့ "သမာဓိ" (တည်ကြည်မှု) ဟာ စိတ်ဖိစီးမှုကို ကုစားရာမှာ ဘယ်လောက် ထိရောက်သလဲ ဆိုတာ တွေ့ရပါလိမ့်မယ်။ အဘိဓမ္မာ သဘောအရ ပြောရရင် စိတ်ဖိစီးမှု ဆိုတာ "ဥဒ္ဓစ္စ" (ပျံ့လွင့်မှု) နဲ့ "ဒေါမနဿ" (မချမ်းသာမှု) ယှဉ်တဲ့ အကုသိုလ် စိတ်တွေ ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီစိတ်တွေ ဖြစ်နေသမျှ ကာလပတ်လုံး ခန္ဓာကိုယ်ရုပ်တရားတွေပါ (စိတ္တဇရုပ်တွေ) ပူလောင် ဖောက်ပြန်လာတယ်။ T155 နဲ့ စစ်ဆေးလိုက်ခြင်းက "သတိ" (Mindfulness) ကို ဖြစ်စေတယ်။ Policy 9.1 အရ အနားယူလိုက်ခြင်းက "ကာယပဿဒ္ဓိ" နဲ့ "စိတ္တပဿဒ္ဓိ" (ကိုယ်စိတ် ငြိမ်းအေးမှု) ကို ဖြစ်စေပါတယ်။
ဒကာကြီး ဒကာမကြီးတို့လည်း ကိုယ့်ဘဝ၊ ကိုယ့်လုပ်ငန်းခွင်မှာ Stress တွေ များလာပြီလို့ ခံစားရရင် အောက်ပါ (၃) ချက်ကို ချက်ချင်း လုပ်ဆောင်ကြည့်ပါ။
၁။ Stop & Breathe (ရပ်ပြီး အသက်ရှူပါ): "သတိ" ဗောဇ္ဈင်ကို သုံးပါ။ ငါ ဘာဖြစ်နေတာလဲ၊ ငါ့ရင်ဘတ်တွေ တုန်နေလား ဆိုတာ သတိထားကြည့်ပါ။
၂။ Investigate (စူးစမ်းပါ): "ဓမ္မဝိစယ" ဗောဇ္ဈင်ကို သုံးပါ။ ဒီပြဿနာက ငါ့ကျန်းမာရေး လဲသွားလောက်အောင် တန်သလား။ ငါသေသွားရင်ရော ဒီအလုပ်က ဆက်လည်ပတ်မှာပဲ မဟုတ်လား။ (အတွေးကို ပြန်ပြင်ပါ)။
၃။ Rest & Relax (အနားယူပါ): "ပဿဒ္ဓိ" ဗောဇ္ဈင်ကို သုံးပါ။ (၅) မိနစ်လောက်ပဲ ဖြစ်ဖြစ် မျက်လုံးမှိတ်၊ ခန္ဓာကိုယ်ကို လျှော့ချပြီး ဘာမှ မစဉ်းစားဘဲ နေလိုက်ပါ။ ဒါဟာ ဦးနှောက်ကို Reset ချလိုက်တာပါပဲ။
သိပ္ပံပညာရှင်တွေက တွေ့ရှိထားတာ တစ်ခုရှိတယ်။ တရားထိုင်ခြင်း (Meditation) သို့မဟုတ် ဗောဇ္ဈင်တရားတွေကို ရွတ်ဖတ်ပူဇော်ခြင်းဟာ ဦးနှောက်ထဲက Alpha Waves (အယ်လ်ဖာ လှိုင်း) တွေကို တိုးပွားစေပြီး၊ Parasympathetic Nervous System (အနားယူစနစ်) ကို လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်တယ် ဆိုတာပါပဲ။ ဒါကြောင့် မြတ်စွာဘုရားရှင်က "ဓမ္မောသဓ" (တရားဆေး) လို့ တင်စားခေါ်ဝေါ်ခဲ့တာ မမှားပါဘူး။ ဆေးရုံက ပေးတဲ့ ဆေးတွေက ခန္ဓာကိုယ် ရောဂါကိုပဲ ကုနိုင်ပေမယ့်၊ ဗောဇ္ဈင်တရား ဆေးကတော့ စိတ်နှလုံးရဲ့ ပူလောင်မှုတွေကိုပါ ငြိမ်းအေးစေနိုင်ပါတယ်။
နိဂုံးချုပ်အနေနဲ့ မှာကြားချင်တာကတော့... အလုပ်ကို ကြိုးစားတာ ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ "ဝီရိယ" ဆိုတာ လွန်ကဲသွားရင် "ဥဒ္ဓစ္စ" (ဂယောက်ဂယက်ဖြစ်မှု) ဖြစ်သွားတတ်ပါတယ်။ ဗောဇ္ဈင်တရားမှာ "သမာဓိ" နဲ့ "ဝီရိယ" ကို ညီမျှအောင် ညှိရမယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ ကားမောင်းရင် လီဗာနင်းတာ (ဝီရိယ) နဲ့ စတီယာရင် ထိန်းတာ (သမာဓိ) မျှတမှ ခရီးရောက်သလိုပေါ့။ ဒကာကြီး ဒကာမကြီးတို့ အားလုံးလည်း Case-S245 က ဒေါ်နီလာလိုမျိုး အချိန်မီ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတိထားနိုင်ကြပြီး၊ Policy 9.1 လိုမျိုး ကိုယ့်ဘဝအတွက် "အနားယူခြင်း မူဝါဒ" လေးတွေ ထားရှိကာ၊ ဗောဇ္ဈင် (၇) ပါး တရားဆေးဖြင့် စိတ်ဖိစီးမှု ရောဂါများကို ကုစားပျောက်ကင်းနိုင်ကြပါစေ ကုန်သတည်း။
ယနေ့ ၂၀၂၂ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာလ (၂) ရက်နေ့ ဓမ္မသဘင်ကို ဤမျှဖြင့် နားကြပါစို့။
အားလုံး ကိုယ်စိတ်နှစ်ဖြာ ကျန်းမာချမ်းသာကြပါစေ။
ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဌတု
ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဌတု
ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဌတု။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။
ဘိက္ခု ဣန္ဒသောမ သိရိဒန္တမဟာပါလက
The Office Of Siridantamahapalaka
Hswagata Buddha Tooth Relics Preservation Private Museum
နေ့စွဲ - ၂၀၂၂ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာလ (၂) ရက်
