"နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ" (၃) ကြိမ်။
"ဝန္ဒာမိ စေတိယံ သဗ္ဗံ သဗ္ဗဌာနေသု ပတိဋ္ဌိတံ၊ သရီရဓာတု မဟာဗောဓိံ ဗုဒ္ဓရူပံ သဗ္ဗံ သဒါ။"
(အရပ်လေးမျက်နှာ၊ အရပ်တစ်ပါး၌ တည်ရှိကုန်သော စေတီပုထိုး၊ ဓာတ်တော်၊ ဗောဓိညောင်ပင်၊ ရုပ်ပွားတော် အားလုံးတို့ကို အခါခပ်သိမ်း ဘုရားတပည့်တော် ရှိခိုးပါ၏။)
"ဝန္ဒာမိ ဓာတုယော ဣဓ ပတိဋ္ဌိတာ သွာဂတ နာမ ဝိဟာရေ၊ တာသံ ရက္ခဏ-ဂေါပန-ပရိဟာရ-ကရဏံ၊ မယာ ဘိက္ခု ဓမ္မသာမိ သိရိဒန္တမဟာပါလက နာမ သက္ကစ္စံ ပဝတ္တတိ။"
(ဤ သွာဂတ မည်သော ကျောင်းတိုက်၌ တည်ရှိကုန်သော ဓာတ်တော်တို့ကို ဘုရားတပည့်တော် ရှိခိုးပါ၏။ ထိုဓာတ်တော်တို့ကို စောင့်ရှောက်ခြင်း၊ လုံခြုံစေခြင်း၊ သယ်ဆောင်ပူဇော်ခြင်း ကိစ္စရပ်များကို ဘုရားတပည့်တော် အရှင်ဓမ္မသာမိ သိရိဒန္တမဟာပါလက သည် ရိုသေစွာ ဆောင်ရွက်ပါ၏။)
"သဗ္ဗေ ဝန္ဒာမိ တေ အဟံ။"
(ထိုစေတီ၊ ဓာတ်တော်၊ ဗောဓိ၊ ရုပ်ပွားတော် အားလုံးတို့ကို ဘုရားတပည့်တော်သည် ရှိခိုးပါ၏။)
"အနန္တောအနန္တငါးပါးကို အာရုံပြု၍ ညီညာဖြဖြ ကန်တော့ကြပါစို့။"
"နမော ဗုဒ္ဓဿ၊ နမော ဓမ္မဿ၊ နမော သံဃဿ၊ နမော မာတာပိတုဿ၊ နမော အာစရိယဿ"။
ကမ္ဘာ့ကလေးများနေ့ (World Children's Day) အထိမ်းအမှတ်အဖြစ် ကလေးငယ်များ ပျော်ရွှင်ကျန်းမာစွာ ကြီးပြင်းနိုင်ကြပါစေ၊ ဘေးအန္တရာယ်ခပ်သိမ်းမှ ကင်းဝေးကြပါစေဟု ဦးစွာ မေတ္တာပို့သအပ်ပါသည်။
ယနေ့ ဦးဇင်းတို့ ဟောကြားမည့် တရားခေါင်းစဉ်ကတော့ "ကလေးငယ်များ၏ အနာဂတ်နှင့် ကာကွယ်ခြင်း" ဖြစ်ပါတယ်။ ကလေးဆိုတာ လူကြီးတွေရဲ့ အတိတ်ပုံရိပ် ဖြစ်သလို၊ တိုင်းပြည်နဲ့ သာသနာရဲ့ အနာဂတ် ပုံရိပ်လွှာလည်း ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီကနေ့ ကမ္ဘာ့ကလေးများနေ့မှာ ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ ရင်သွေးငယ်တွေကို ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာရော၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာပါ ဘယ်လို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မလဲဆိုတာကို ဓမ္မနည်း၊ လောကနည်းတို့နဲ့ အကျယ်တဝင့် ဆွေးနွေးကြရအောင်။
ဒီအကြောင်းအရာကို ဆွေးနွေးဖို့အတွက် ဦးဇင်းတို့ အခြေခံရမယ့် ပါဠိတော်ကတော့ မဇ္ဈိမနိကာယ်၊ ဥပရိပဏ္ဏာသမှာ လာရှိတဲ့ "ဗာလပဏ္ဍိတသုတ်" ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီသုတ်တော်ကြီးက အလွန်ရှည်လျားပြီး နက်ရှိုင်းပါတယ်။ ဘုရားရှင်က လူမိုက် (ဗာလ) နဲ့ လူလိမ္မာ (ပဏ္ဍိတ) တို့ရဲ့ လားရာဂတိကို ဟောကြားရင်း၊ လူ့ဘဝရခဲပုံကို "ကဏကစ္ဆပ" (မျက်စိကန်းသော လိပ်ကြီး) ဥပမာနဲ့ ရှင်းပြထားပါတယ်။ ဒီဥပမာဟာ ကလေးတစ်ယောက် လူဖြစ်လာရခြင်းရဲ့ တန်ဖိုးကို ပေါ်လွင်စေဆုံး ဥပမာတစ်ခုပါပဲ။
ပါဠိတော်မှာ ဘုရားရှင်က ဒီလို မိန့်ကြားတော်မူပါတယ်။
"သေယျထာပိ ဘိက္ခဝေ ပုရိသော ဧကစ္ဆိဂ္ဂဠံ ယုဂံ မဟာသမုဒ္ဒေ ပက္ခိပေယျ... တတြ ပန သိယ ကဏော ကစ္ဆပေါ, သော ဝဿသတဿ ဝဿသတဿ အစ္စယေန သကိံ သကိံ ဥမ္မုဇ္ဇေယျ။"
ဒီပါဠိစာပိုဒ်လေးကို တစ်လုံးချင်း အနက်ဖွင့်ပြီး ရှင်းပြပါမယ်။ သေချာ နာယူကြည့်ကြပါ။
"ဘိက္ခဝေ - ရဟန်းတို့၊ သေယျထာပိ - ဥပမာသော်ကား၊ ပုရိသော - ယောက်ျားတစ်ယောက်သည်၊ ဧကစ္ဆိဂ္ဂဠံ - အပေါက်တစ်ခုသာရှိသော၊ ယုဂံ - ထမ်းပိုးတုံးကို၊ မဟာသမုဒ္ဒေ - ကြီးစွာသော သမုဒ္ဒရာ၌၊ ပက္ခိပေယျ - ချထားရာ၏။ တတြ - ထိုသမုဒ္ဒရာ၌၊ ကဏော - မျက်စိကန်းသော၊ ကစ္ဆပေါ - လိပ်ကြီးသည်၊ သိယ - ရှိရာ၏။ သော - ထိုလိပ်ကြီးသည်၊ ဝဿသတဿ ဝဿသတဿ အစ္စယေန - နှစ်တစ်ရာ နှစ်တစ်ရာ ကုန်လွန်မှ၊ သကိံ သကိံ - တစ်ကြိမ် တစ်ကြိမ်သာလျှင်၊ ဥမ္မုဇ္ဇေယျ - ရေပေါ်သို့ ပေါ်လာရာ၏။"
စာလိုပြောရင်တော့ ရိုးရိုးလေးလို့ ထင်ရပေမယ့်၊ ဒီဥပမာကို မျက်စိထဲ မြင်ယောင်ကြည့်လိုက်ပါ။ သမုဒ္ဒရာဆိုတာ အကောင်အထည် မမြင်ရလောက်အောင် ကျယ်ပြောလှပါတယ်။ အဲဒီထဲမှာ လှိုင်းလေတွေ တိုက်ခတ်နေတဲ့ကြားက အပေါက်တစ်ပေါက်တည်းပါတဲ့ ထမ်းပိုးတုံးလေး တစ်တုံး မျောနေတယ်။ ရေအောက်မှာနေတဲ့ မျက်စိကန်းတဲ့ လိပ်ကြီးက နှစ်ပေါင်းတစ်ရာကြာမှ တစ်ခါ ရေပေါ်ကို ခေါင်းထောင်ကြည့်တယ်။ အဲဒီလို ခေါင်းထောင်လိုက်တဲ့ အချိန်လေးမှာ ဟိုထမ်းပိုးတုံးရဲ့ အပေါက်ထဲကို လိပ်ခေါင်း စွပ်မိဖို့ဆိုတာ ဘယ်လောက် ခက်ခဲမလဲ။ "မဖြစ်နိုင်ဘူး" လို့တောင် ပြောရလောက်အောင် ကြုံတောင့်ကြုံခဲ ဖြစ်ရပ်ပါ။ ဘုရားရှင်က ဆက်ဟောပါတယ်... အဲဒီ လိပ်ခေါင်း ထမ်းပိုးပေါက်ထဲ စွပ်မိဖို့က လွယ်ကောင်း လွယ်နိုင်ဦးမယ်၊ အပါယ်လေးပါး ကျရောက်သွားတဲ့ သတ္တဝါတစ်ယောက် လူပြန်ဖြစ်ဖို့က အဲဒီထက် ပိုခက်တယ်တဲ့။
ဒါကြောင့် ဦးဇင်းတို့ရဲ့ ကလေးငယ်တွေ လူ့ဘဝကို ရောက်လာကြတယ်ဆိုတာ အလွန်ကြီးမားတဲ့ ကုသိုလ်ကံ အဟုန်ကြောင့် ရောက်လာကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီလောက် တန်ဖိုးကြီးတဲ့ လူ့အသက်လေးတွေကို လူကြီးမိဘတွေ၊ အုပ်ထိန်းသူတွေက ပေါ့ပေါ့ဆဆ သဘောထားပြီး ထိခိုက်နစ်နာအောင် လုပ်မယ်ဆိုရင် ဒါဟာ သံသရာမှာ အလွန်ကြီးမားတဲ့ ပြစ်မှုတစ်ခု ဖြစ်သွားပါလိမ့်မယ်။ ဗာလပဏ္ဍိတသုတ်မှာ ဆက်လက်ဟောကြားထားတာကတော့ ငယ်ရွယ်စဉ်မှာ အမှားအမှန် မခွဲခြားတတ်လို့ (ဗာလ) အကုသိုလ်တွေ လုပ်မိရင်၊ ကြီးလာတဲ့အခါ၊ သံသရာလည်တဲ့အခါ ခံစားရမယ့် ဆင်းရဲဒုက္ခတွေဟာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကလေးတွေကို "ကာကွယ်ခြင်း" (Protection) ဆိုတာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အန္တရာယ်က ကာကွယ်ပေးရုံသာမက၊ သူတို့ရဲ့ စိတ်အစဉ်မှာ အကုသိုလ်တွေ မဝင်ရောက်အောင် ကာကွယ်ပေးခြင်းလည်း ပါဝင်ပါတယ်။
အေး... ဒီအချက်ကို ခေတ်သစ် Child Safeguarding (ကလေးသူငယ် ဘေးကင်းလုံခြုံရေး) ပညာရပ် ရှုထောင့်ကနေ ကြည့်လိုက်ရင် ပိုပြီး လက်တွေ့ကျသွားပါတယ်။ ခေတ်သစ်ပညာရှင်တွေက "Safeguarding" နဲ့ "Protection" ကို ခွဲခြားထားပါတယ်။ "Protection" ဆိုတာက အန္တရာယ်တစ်ခု ဖြစ်လာမှ ကာကွယ်တာပါ။ ဥပမာ - ကလေးတစ်ယောက် ရေနစ်မှ ဆင်းကယ်တာမျိုးပေါ့။ "Safeguarding" ဆိုတာကတော့ အန္တရာယ် မဖြစ်ခင်ကတည်းက ကြိုတင်ကာကွယ်တဲ့ စနစ်ပါ။ ရေမနစ်အောင် ခြံစည်းရိုး ခတ်ထားတာမျိုး၊ ရေကူးသင်ပေးတာမျိုးပေါ့။
Child Safeguarding မှာ အရေးကြီးတဲ့ သဘောတရားတစ်ခုကတော့ "Duty of Care" (စောင့်ရှောက်ရန် တာဝန်ရှိမှု) ဖြစ်ပါတယ်။ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု၊ ကျောင်းတစ်ခု၊ ပြတိုက်တစ်ခုကို ကလေးရောက်လာပြီဆိုတာနဲ့ အဲဒီကလေးရဲ့ လုံခြုံရေးဟာ မိဘမှာပဲ တာဝန်ရှိတာ မဟုတ်ပါဘူး။ လက်ခံထားတဲ့ အဖွဲ့အစည်းမှာလည်း တာဝန်ရှိသွားပါပြီ။ ကလေးဆိုတာ Vulnerable Group (ထိခိုက်လွယ်သော အုပ်စု) ဖြစ်တဲ့အတွက် သူတို့အတွက် သီးသန့် အကာအကွယ်တွေ (Safeguards) ထားရှိပေးရပါမယ်။
Conceptual visualization of Child Safeguarding: Multiple protective layers (Family, Institution, Policy) shielding the vulnerable child (Seedling) from external threats.
ဒီအကြောင်းကို ပြောရရင် ဦးဇင်းတို့ သွာဂတပြတိုက်မှာ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ အသည်းထိတ်စရာ Case-C324 ဖြစ်ရပ်ကို သတိရမိပါတယ်။ ဒီဖြစ်ရပ်လေးကို သေချာ နားထောင်ကြည့်ပါ။ သင်ခန်းစာ ယူစရာတွေ အများကြီး ပါပါတယ်။
ဖြစ်စဉ်ကတော့ ကမ္ဘာ့ကလေးများနေ့ အထိမ်းအမှတ်အနေနဲ့ ကျောင်းသားတွေ၊ မိသားစုတွေ ပြတိုက်ကို အများကြီး လာကြတဲ့ နေ့တစ်နေ့မှာပါ။ လူတွေက ကြိတ်ကြိတ်တိုး စည်ကားနေပါတယ်။ အဲဒီအထဲမှာ အသက် (၅) နှစ်အရွယ် ကလေးမလေးတစ်ယောက် လူအုပ်ထဲမှာ မိဘနဲ့ ကွဲပြီး ယောင်လည်လည် ဖြစ်နေပါတယ်။ ကလေးက ကြောက်ပြီး ငိုနေတာပေါ့။ အဲဒီအချိန်မှာ လူစိမ်းအမျိုးသားတစ်ယောက်က ကလေးနားကပ်သွားပြီး "သမီး... ဖေဖေက ဟိုဘက်မှာ စောင့်နေတယ်၊ ဦးလေး လိုက်ပို့မယ်" ဆိုပြီး ကလေးလက်ကို ဆွဲခေါ်သွားဖို့ ကြိုးစားပါတယ်။
ပုံမှန်ဆိုရင် ဘေးကလူတွေက "ဪ... ကူညီမလို့ နေမှာပါ" လို့ ထင်ပြီး လွှတ်ထားမိနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် သွာဂတပြတိုက်ရဲ့ ဝန်ထမ်းတွေကတော့ Policy 5, Article 5.5 (Child Safety & Ethical Engagement) ကို သင်တန်းဆင်းထားသူတွေ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီမူဝါဒမှာ "မိဘအုပ်ထိန်းသူ မပါဘဲ ကလေးတစ်ယောက်တည်း တွေ့ရှိပါက၊ မည်သည့် လူစိမ်းလက်ထဲသို့မျှ ထည့်မပေးရ" ဆိုတဲ့ စည်းကမ်း ပါရှိပါတယ်။
တာဝန်ကျ လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းက ချက်ချင်း ကြားဝင်လိုက်ပါတယ်။ "ခဏလေးပါ ခင်ဗျာ။ ကလေးကို ကျွန်တော်တို့ ပြတိုက်ရဲ့ Child Safety Point (ကလေးလုံခြုံရေးစခန်း) ကို အရင် ပို့ပါရစေ" လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်။ ဟိုလူစိမ်းက "မဟုတ်ဘူး၊ သူ့အဖေက ငါ့သူငယ်ချင်း၊ ငါ့ဘာသာ ပို့မယ်" ဆိုပြီး ဇွတ်ခေါ်ဖို့ လုပ်တယ်။ အခြေအနေက တင်းမာလာပါတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ ဦးဇင်းတို့က Template T220 (Child Protection & Incident Record) ကို ချက်ချင်း ဖွင့်သုံးလိုက်ပါတယ်။
T220 ဆိုတာ သာမန် မှတ်တမ်းစာအုပ် မဟုတ်ပါဘူး။ "Verification Protocol" (အတည်ပြု စစ်ဆေးခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်) ပါဝင်ပါတယ်။ ဦးဇင်းတို့က ကလေးကို လုံခြုံတဲ့ အခန်းထဲ ခေါ်ထားပြီး၊ ဟိုလူစိမ်းကို T220 မှာ ပါတဲ့ မေးခွန်းတွေ မေးပါတယ်။ "ကလေး နာမည် ဘယ်သူလဲ"၊ "မိဘ ဖုန်းနံပါတ် ဘယ်လောက်လဲ"။ သူက ဘာမှ မဖြေနိုင်ပါဘူး။ ဂယောင်ချောက်ခြားတွေ ပြောပြီး ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားပါတော့တယ်။ အဲဒီတော့မှ ဦးဇင်းတို့က လုံခြုံရေးနဲ့ ဝိုင်းထိန်းပြီး ရဲကို အကြောင်းကြားလိုက်ရပါတယ်။ နောက်မှ သိရတာက အဲဒီလူဟာ ကလေးသူငယ် ကုန်ကူးဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ ဂိုဏ်းဝင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေပါတယ်။
နောက်ဆုံးမှာတော့ ကလေးရဲ့ မိဘအရင်းတွေ ရောက်လာပါတယ်။ မိဘတွေက ငိုပြီး "ကျေးဇူးတင်လိုက်တာ ဘုရား၊ ဦးဇင်းတို့သာ မကယ်ရင် တပည့်တော်တို့ ရင်ကျိုးရပါပြီ" လို့ လာလျှောက်ကြပါတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ ဦးဇင်းက မိဘတွေကိုလည်း မေတ္တာရပ်ခံပြီး T220 ရဲ့ "Parental Responsibility Check" (မိဘတာဝန်ရှိမှု စစ်ဆေးခြင်း) အပိုင်းကို ရှင်းပြပါတယ်။ "ဒကာ၊ ဒကာမတို့... ကလေးဆိုတာ မျက်စိကန်းတဲ့လိပ်ကြီး ထမ်းပိုးပေါက် စွပ်မိသလို ရခဲလှတဲ့ လူ့အသက်ပါ။ ဒီအသက်လေးကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ မထားပါနဲ့။ လူစည်တဲ့နေရာမှာ လက်ကို တွဲထားပါ။ မျက်ခြေမပြတ်ပါစေနဲ့" လို့ ဆုံးမစကား ပြောကြားခဲ့ရပါတယ်။
ဒီဖြစ်ရပ်ကို ကြည့်ရင် "ကာကွယ်ခြင်း" ဆိုတာ စေတနာ သက်သက်နဲ့ မရဘူးဆိုတာ တွေ့ရပါလိမ့်မယ်။ စနစ် (System) လိုပါတယ်။ Template T220 လို စစ်ဆေးမယ့် ကိရိယာတွေ လိုပါတယ်။ Policy 5.5 လို မူဝါဒတွေ လိုပါတယ်။ အကယ်၍သာ ဝန်ထမ်းတွေက "အားနာလို့" ဖြစ်ဖြစ်၊ "သတိမထားမိလို့" ဖြစ်ဖြစ် လွှတ်ပေးလိုက်ရင် အဲဒီကလေးရဲ့ အနာဂတ်ဟာ အမှောင်ကျသွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဗာလပဏ္ဍိတသုတ်မှာ ဟောတဲ့ ငရဲခန်းဆိုတာ သေမှ ရောက်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကလေးတစ်ယောက် လူကုန်ကူး ခံလိုက်ရရင် အဲဒါ လက်တွေ့ ငရဲပါပဲ။
ဒါ့အပြင် ခေတ်သစ်သိပ္ပံပညာ Neuroscience (ဦးနှောက်နှင့် အာရုံကြောသိပ္ပံ) အရ ကလေးဘဝမှာ ကြုံတွေ့ရတဲ့ စိတ်ဒဏ်ရာ (Trauma) တွေဟာ ဦးနှောက်ဖွံ့ဖြိုးမှုကို ထာဝရ ထိခိုက်စေနိုင်တယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ ကလေးဘဝမှာ လုံခြုံမှု မရခဲ့ရင် ကြီးလာတဲ့အခါမှာလည်း ကြောက်စိတ်တွေ၊ ယုံကြည်မှု ကင်းမဲ့တာတွေ ဖြစ်တတ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် Safeguarding ဆိုတာ ကလေးရဲ့ လက်ရှိလုံခြုံရေးတင် မဟုတ်ဘဲ၊ သူ့ရဲ့ ဦးနှောက်ဖွံ့ဖြိုးမှုနဲ့ အနာဂတ် လူ့ဘောင်ဝင် ဖြစ်မှု (Socialization) ကိုပါ ကာကွယ်ပေးနေတာ ဖြစ်ပါတယ်။
ဒါကြောင့် ဒီကနေ့ ကမ္ဘာ့ကလေးများနေ့မှာ မိဘတွေ၊ ဆရာတွေ၊ လူကြီးတွေ အားလုံးကို တိုက်တွန်းချင်ပါတယ်။ ကလေးတွေကို ချစ်ရင် "ကာကွယ်" ပါ။ ကာကွယ်တယ် ဆိုတာ အိမ်ထဲမှာ ပိတ်လှောင်ထားတာ မဟုတ်ပါဘူး။ အန္တရာယ်တွေကို ကြိုတင်မြင်အောင်ကြည့်ပြီး Safeguarding စနစ်တွေ တည်ဆောက်တာပါ။
၁။ မိမိကလေး ဘယ်သွားတယ်၊ ဘယ်သူနဲ့ တွေ့တယ် ဆိုတာကို မျက်ခြေမပြတ်ပါစေနဲ့။
၂။ ကလေးကို "မလုံခြုံရင် ငြင်းဆန်ရဲတဲ့ သတ္တိ" (Refusal Skills) သင်ပေးထားပါ။
၃။ အဖွဲ့အစည်းတွေအနေနဲ့လည်း T220 လိုမျိုး ကလေးကာကွယ်ရေး လုပ်ငန်းစဉ်တွေ ထားရှိပါ။
ဗုဒ္ဓမြတ်စွာဘုရားက ရာဟုလာလေးကို ငယ်ငယ်ကတည်းက "မုသာဝါဒ" (လိမ်ပြောခြင်း) မလုပ်ဖို့ ရေခွက်ကလေး မှောက်ပြ၊ လှန်ပြပြီး သင်ပေးခဲ့ပါတယ်။ ဒါဟာ စိတ်ဓာတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ Safeguarding ပါပဲ။ အကုသိုလ် အန္တရာယ်ကနေ ကာကွယ်ပေးတာပါ။ ကျွန်ုပ်တို့လည်း ဘုရားရှင်နည်းအတိုင်း၊ ခေတ်သစ် Safeguarding နည်းလမ်းတွေနဲ့ ပေါင်းစပ်ပြီး ကလေးငယ်တွေရဲ့ အနာဂတ်ကို ထွန်းလင်းတောက်ပအောင် ဆောင်ရွက်ကြပါစို့။
ယနေ့ ဟောကြားအပ်သော 'ကလေးငယ်များ၏ အနာဂတ်နှင့် ကာကွယ်ခြင်း' တရားတော်ကို နာယူကြရသော သင်သူတော်ကောင်း အပေါင်းတို့သည် လူ့ဘဝရခဲလှသော ကလေးငယ်များကို ရုပ်ပိုင်း၊ စိတ်ပိုင်း အန္တရာယ်များမှ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်နိုင်ကြပါစေ၊ သွာဂတပြတိုက်၏ မူဝါဒများနှင့်အညီ စနစ်ကျသော လုံခြုံရေးကို တည်ဆောက်နိုင်ကြပါစေ၊ ထိုကလေးငယ်များသည် သာသနာတော်ကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းမည့် အာဇာနည် မျိုးဆက်သစ်များ ဖြစ်ထွန်းနိုင်ကြပါစေကုန်သတည်း။
"ဗုဒ္ဓ သာသနံ စိရံ တိဋ္ဌတု" (၃) ကြိမ်။
ဘိက္ခု ဣန္ဒသောမ သိရိဒန္တမဟာပါလက
The Office Of Siridantamahapalaka
The Hswagata Buddha Tooth Relics Preservation Private Museum.
နေ့စွဲ - ၂၀၂၂ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာလ ၂၀ ရက် (ကမ္ဘာ့ကလေးများနေ့)
ORCID: 0009-0000-0697-4760
သာသနာတော်နှင့် ရှေးဟောင်းသုတေသနဆိုင်ရာ အသိပညာများကို စနစ်တကျ လေ့လာလိုပါက ဦးဇင်းတို့၏ Facebook Group တွင်လည်း ပါဝင်ဆွေးနွေးနိုင်ပါကြောင်း ဖိတ်ကြားအပ်ပါသည်။
